Ruim voor de aanvang van het nationaal congres ‘Anders denken over psychische aandoeningen’ hebben twee koffie ambassadeurs van Samen Sterk zich al geposteerd in een van de zijruimten van de grote Fokker Terminal in Den Haag. Vanaf 08.00 uur bereiden ze zich (mentaal) voor op mini-mini-mini-koffiegesprekken met niet minder dan drie bewindslieden: de Minister-president Mark Rutte, de Minister van VWS, Edith Schippers en de Staatssecretaris van VWS Martin van Rijn.
Het moet nogal snel en het moet op het juiste moment: als de bewindslieden net even niet in gesprek zijn met anderen. Want het is immers niet meer dan een korte kennismaking met ervaringsdeskundigen. En de bewindslieden zullen niet al te veel tijd hebben. Hoe anders blijkt (gelukkig) de werkelijkheid.

Meneer Rutte, hoe gaat u daarmee om?
Voordat de koffie ambassadeurs het spreekwoordelijke vuur aan de schenen van de Minister-President leggen, gaan ze eerst met hem op de foto. Hij vindt dat leuk en legt een zowat kameraadschappelijke arm over hun schouders. Misschien wil hij de vragenstellers mild stemmen? Maar er volgt een vriendelijk en ter zake gericht gesprek. “Hebt u zelf te maken gehad met vooroordelen? En hoe gaat u daarmee om?”
Nee, de MP heeft daar zelf geen ervaring mee, zegt hij. Wel kent hij in zijn vriendenkring mensen die kortere of langere tijd geleden hebben onder psychische aandoeningen. “En natuurlijk zijn er dan vooroordelen. Ze ontstaan niet altijd omdat iemand bewust een verkeerd beeld wil hanteren. Ze kunnen bijvoorbeeld ook ontstaan door onwetendheid. Vooroordelen zijn altijd en overal aanwezig en ze treffen niet alleen mensen met een psychische aandoening.”

Of de MP nog een idee heeft hoe hij stigmatisering wil aanpakken? Ja, dat heeft hij zeker, al zegt hij er meteen bij: “Onze samenleving, ons leven is doordrenkt met vooringenomenheid op heel veel terreinen en in heel veel gedaanten. Ik kan dat niet in mijn eentje veranderen. Dat moeten we allemaal doen. En dan bedoel ik ook, echt iets doen. Een notitie of een amendement kan daar niet voor zorgen. Vooroordelen zijn van mensen en het zijn ook de mensen die het kunnen veranderen.”

Mevrouw Schippers, hoe gaat u daarmee om?
Minister Schippers heeft al enkele keren naar de Samen Sterk koffie ambassadeurs gekeken. Ze heeft vast het idee dat ze voor haar ook een vraag in petto hebben. Klopt. “Mevrouw Schippers, wat kan je als minister doen om de negatieve beeldvorming bespreekbaar te maken?” Zo. Lianne neemt de afwachtende pose aan, maar ze hoeft helemaal niet lang te wachten op een heel uitvoerig antwoord van de bewindsvrouw.
“Ten eerste organiseren we dit congres. Dat we hier met drie leden van het kabinet zijn, laat zien dat we er voor willen gaan. Ons beleid is er op gericht om mensen te ondersteunen zodat ze eerder en langer in een sociale omgeving en op de arbeidsmarkt kunnen functioneren. Ik wil dat mensen niet worden afgeschreven, maar geaccepteerd worden. Dat is mijn missie. Ik weet dat het moeilijk is en zeker op dit moment. Maar ik ben ook een optimist en ik heb vertrouwen in resultaten.”

Nou, dan moet ze ook wel een advies hebben voor Samen Sterk zonder Stigma, denkt Lianne en ze vraagt ernaar zonder omwegen. “Een dag als vandaag moet een vervolg krijgen. De stichting Samen Sterk zonder Stigma kan daar heel veel aan bijdragen. De stichting kan heel veel betekenen voor een goede beeldvorming. We moeten elkaar blijven aanspreken op dit punt en we moeten met z’n allen iets doen. Als dat niet gebeurt, dan is een dag als vandaag eigenlijk niet zinvol. Maar ik weet dat we in de loop van de dag heel veel goede ideeën en plannen gaan bespreken.”

Meneer Van Rijn, hoe gaat u daarmee om?
“Mijnheer Van Rijn, hebt u in uw privé omgeving te maken gehad met mensen met een psychische aandoening?”, vroeg koffie ambassadeur Stefanie Nomden. “Nee niet echt, ik ken wel in mijn kennissenkring iemand met een psychische aandoening”, zei de staatssecretaris.
“Hoe gaat u daarmee om?” Stefanie windt er geen doekjes om. Je ziet haar denken: nu ik toch de kans heb, moet ik geen tijd verspillen. En de bewindsman lijkt even beduusd van die rechtstreekse vraag. “Tja, hoe ga je daarmee om? Dat is afhankelijk van hoe goed je iemand kent, hoe nabij iemand is. Je wilt helpen, natuurlijk, maar hoe moet je dat dan doen. Dat kan een worsteling zijn voor jezelf. Ik denk dat het altijd heel persoonlijk is en ook moet zijn. Het moet uit je hart komen, dan kan het eigenlijk niet verkeerd gaan. Tja, een lastige vraag en tegelijk ook een belangrijke vraag.”

 

  • Lees meer over het  congres over destigmatisering: Schippers en Van Rijn organiseren nationaal congres

Ruim voor de aanvang van het nationaal congres ‘Anders denken over psychische aandoeningen’ hebben twee koffie ambassadeurs van Samen Sterk zich al geposteerd in een van de zijruimten van de grote Fokker Terminal in Den Haag. Vanaf 08.00 uur bereiden ze zich (mentaal) voor op mini-mini-mini-koffiegesprekken met niet minder dan drie bewindslieden: de Minister-president Mark Rutte, de Minister van VWS, Edith Schippers en de Staatssecretaris van VWS Martin van Rijn.
Het moet nogal snel en het moet op het juiste moment: als de bewindslieden net even niet in gesprek zijn met anderen. Want het is immers niet meer dan een korte kennismaking met ervaringsdeskundigen. En de bewindslieden zullen niet al te veel tijd hebben. Hoe anders blijkt (gelukkig) de werkelijkheid.

Meneer Rutte, hoe gaat u daarmee om?
Voordat de koffie ambassadeurs het spreekwoordelijke vuur aan de schenen van de Minister-President leggen, gaan ze eerst met hem op de foto. Hij vindt dat leuk en legt een zowat kameraadschappelijke arm over hun schouders. Misschien wil hij de vragenstellers mild stemmen? Maar er volgt een vriendelijk en ter zake gericht gesprek. “Hebt u zelf te maken gehad met vooroordelen? En hoe gaat u daarmee om?”
Nee, de MP heeft daar zelf geen ervaring mee, zegt hij. Wel kent hij in zijn vriendenkring mensen die kortere of langere tijd geleden hebben onder psychische aandoeningen. “En natuurlijk zijn er dan vooroordelen. Ze ontstaan niet altijd omdat iemand bewust een verkeerd beeld wil hanteren. Ze kunnen bijvoorbeeld ook ontstaan door onwetendheid. Vooroordelen zijn altijd en overal aanwezig en ze treffen niet alleen mensen met een psychische aandoening.”

Of de MP nog een idee heeft hoe hij stigmatisering wil aanpakken? Ja, dat heeft hij zeker, al zegt hij er meteen bij: “Onze samenleving, ons leven is doordrenkt met vooringenomenheid op heel veel terreinen en in heel veel gedaanten. Ik kan dat niet in mijn eentje veranderen. Dat moeten we allemaal doen. En dan bedoel ik ook, echt iets doen. Een notitie of een amendement kan daar niet voor zorgen. Vooroordelen zijn van mensen en het zijn ook de mensen die het kunnen veranderen.”

Mevrouw Schippers, hoe gaat u daarmee om?
Minister Schippers heeft al enkele keren naar de Samen Sterk koffie ambassadeurs gekeken. Ze heeft vast het idee dat ze voor haar ook een vraag in petto hebben. Klopt. “Mevrouw Schippers, wat kan je als minister doen om de negatieve beeldvorming bespreekbaar te maken?” Zo. Lianne neemt de afwachtende pose aan, maar ze hoeft helemaal niet lang te wachten op een heel uitvoerig antwoord van de bewindsvrouw.
“Ten eerste organiseren we dit congres. Dat we hier met drie leden van het kabinet zijn, laat zien dat we er voor willen gaan. Ons beleid is er op gericht om mensen te ondersteunen zodat ze eerder en langer in een sociale omgeving en op de arbeidsmarkt kunnen functioneren. Ik wil dat mensen niet worden afgeschreven, maar geaccepteerd worden. Dat is mijn missie. Ik weet dat het moeilijk is en zeker op dit moment. Maar ik ben ook een optimist en ik heb vertrouwen in resultaten.”

Nou, dan moet ze ook wel een advies hebben voor Samen Sterk zonder Stigma, denkt Lianne en ze vraagt ernaar zonder omwegen. “Een dag als vandaag moet een vervolg krijgen. De stichting Samen Sterk zonder Stigma kan daar heel veel aan bijdragen. De stichting kan heel veel betekenen voor een goede beeldvorming. We moeten elkaar blijven aanspreken op dit punt en we moeten met z’n allen iets doen. Als dat niet gebeurt, dan is een dag als vandaag eigenlijk niet zinvol. Maar ik weet dat we in de loop van de dag heel veel goede ideeën en plannen gaan bespreken.”

Meneer Van Rijn, hoe gaat u daarmee om?
“Mijnheer Van Rijn, hebt u in uw privé omgeving te maken gehad met mensen met een psychische aandoening?”, vroeg koffie ambassadeur Stefanie Nomden. “Nee niet echt, ik ken wel in mijn kennissenkring iemand met een psychische aandoening”, zei de staatssecretaris.
“Hoe gaat u daarmee om?” Stefanie windt er geen doekjes om. Je ziet haar denken: nu ik toch de kans heb, moet ik geen tijd verspillen. En de bewindsman lijkt even beduusd van die rechtstreekse vraag. “Tja, hoe ga je daarmee om? Dat is afhankelijk van hoe goed je iemand kent, hoe nabij iemand is. Je wilt helpen, natuurlijk, maar hoe moet je dat dan doen. Dat kan een worsteling zijn voor jezelf. Ik denk dat het altijd heel persoonlijk is en ook moet zijn. Het moet uit je hart komen, dan kan het eigenlijk niet verkeerd gaan. Tja, een lastige vraag en tegelijk ook een belangrijke vraag.”

 

  • Lees meer over het  congres over destigmatisering: Schippers en Van Rijn organiseren nationaal congres