In de media zijn incidenten rond mensen met een psychische aandoening aan de orde van de dag. Hoe gaan de media daarmee om? Welke framing zien we terug? Samen Sterk zonder Stigma volgde intensief zes casussen. De analyse daarvan is te lezen in het onderzoeksrapport "Er zijn levens in gevaar - Een verkennend onderzoek naar de berichtgeving rond incidenten in de ggz".

In het onderzoeksrapport zijn zes casussen uitgewerkt. Na de feiten volgt een analyse van de berichtgeving. Wat is er te zeggen over de benadering van de verschillende media? Welke framing zien we terug bij incidenten? Wat zijn de gevolgen hiervan voor de beeldvorming rond mensen met een psychische aandoening? Welke invloed heeft de woordvoering door bestuurders of medewerkers van ggz-instellingen hierbij? Bij elke casus is geprobeerd om in gesprek te komen met de verschillende woordvoerders. Hoe kijken zij achteraf aan tegen de berichtgeving? Hebben ze die kunnen beïnvloeden? Zo nee, waarom niet? Zo ja, is dat gelukt? Wat kunnen we hiervan leren?

nuance ver te zoeken

De voornaamste conclusies: de beeldvorming rond mensen met een psychische aandoening en de ggz-instellingen waar zij onder behandeling zijn, is bij incidenten uiterst negatief. In de media lijkt elke nuance, elke nuchterheid en elk evenwicht ver te zoeken zodra iemand met een psychische aandoening in de fout gaat. Dan lijken ineens álle mensen met zo’n aandoening een potentieel risico voor hun omgeving en élke ggz-instelling een gesloten fort, waar fout op fout wordt gestapeld.

groot stigmatiserend effect

Het stigmatiserende effect van de negatieve framing bij incidenten is groot. Veel begrip, openheid, contact, dialoog, met zorg ontwikkeld en opgebouwd, kan in één klap onderuit gehaald worden door een onnadenkende, onervaren journalist van dienst, die in drie alinea’s een direct verband legt tussen psychische problemen, verward gedrag en moord – alsof die drie logisch uit elkaar voortvloeien.

Wat nu? Dat is nog niet zo eenvoudig te zeggen. Wat in ieder geval nodig is, is een groter gevoel van urgentie voor dit probleem, zowel bij patiëntenorganisaties als bij ggz-instellingen. En een structurele media-aanpak om deze beeldvorming bij te stellen.

[document-download id='17889' title="Download het onderzoeksrapport 'Er zijn levens in gevaar - Een verkennend onderzoek naar de berichtgeving rond incidenten in de ggz', november 2019 (pdf)"]

 

meer lezen?

  • Soms lees je een bericht in de krant, je hoort iets op de radio of je ziet iets op tv waarvan je denkt: het kan toch niet wáár zijn! Zo stigmatiserend voor mensen met een psychische aandoening. Je wilt reageren. Hoe pak je dat aan?
  • Wat is belangrijk om in je achterhoofd te houden als je communiceert over mensen met een psychische aandoening? Zes tips voor woordvoerders.
  • Hoe zorg je er als journalist voor dat je niet vervalt in stereotypen die stigmatiseren? Zeven vragen om hierover door te denken.

In de media zijn incidenten rond mensen met een psychische aandoening aan de orde van de dag. Hoe gaan de media daarmee om? Welke framing zien we terug? Samen Sterk zonder Stigma volgde intensief zes casussen. De analyse daarvan is te lezen in het onderzoeksrapport “Er zijn levens in gevaar – Een verkennend onderzoek naar de berichtgeving rond incidenten in de ggz”.

In het onderzoeksrapport zijn zes casussen uitgewerkt. Na de feiten volgt een analyse van de berichtgeving. Wat is er te zeggen over de benadering van de verschillende media? Welke framing zien we terug bij incidenten? Wat zijn de gevolgen hiervan voor de beeldvorming rond mensen met een psychische aandoening? Welke invloed heeft de woordvoering door bestuurders of medewerkers van ggz-instellingen hierbij? Bij elke casus is geprobeerd om in gesprek te komen met de verschillende woordvoerders. Hoe kijken zij achteraf aan tegen de berichtgeving? Hebben ze die kunnen beïnvloeden? Zo nee, waarom niet? Zo ja, is dat gelukt? Wat kunnen we hiervan leren?

nuance ver te zoeken

De voornaamste conclusies: de beeldvorming rond mensen met een psychische aandoening en de ggz-instellingen waar zij onder behandeling zijn, is bij incidenten uiterst negatief. In de media lijkt elke nuance, elke nuchterheid en elk evenwicht ver te zoeken zodra iemand met een psychische aandoening in de fout gaat. Dan lijken ineens álle mensen met zo’n aandoening een potentieel risico voor hun omgeving en élke ggz-instelling een gesloten fort, waar fout op fout wordt gestapeld.

groot stigmatiserend effect

Het stigmatiserende effect van de negatieve framing bij incidenten is groot. Veel begrip, openheid, contact, dialoog, met zorg ontwikkeld en opgebouwd, kan in één klap onderuit gehaald worden door een onnadenkende, onervaren journalist van dienst, die in drie alinea’s een direct verband legt tussen psychische problemen, verward gedrag en moord – alsof die drie logisch uit elkaar voortvloeien.

Wat nu? Dat is nog niet zo eenvoudig te zeggen. Wat in ieder geval nodig is, is een groter gevoel van urgentie voor dit probleem, zowel bij patiëntenorganisaties als bij ggz-instellingen. En een structurele media-aanpak om deze beeldvorming bij te stellen.

Download het onderzoeksrapport 'Er zijn levens in gevaar - Een verkennend onderzoek naar de berichtgeving rond incidenten in de ggz', november 2019 (pdf)

 

meer lezen?

  • Soms lees je een bericht in de krant, je hoort iets op de radio of je ziet iets op tv waarvan je denkt: het kan toch niet wáár zijn! Zo stigmatiserend voor mensen met een psychische aandoening. Je wilt reageren. Hoe pak je dat aan?
  • Wat is belangrijk om in je achterhoofd te houden als je communiceert over mensen met een psychische aandoening? Zes tips voor woordvoerders.
  • Hoe zorg je er als journalist voor dat je niet vervalt in stereotypen die stigmatiseren? Zeven vragen om hierover door te denken.