Door: Marie-Jeanne van der Ploeg
"Als ambassadeur van Samen Sterk zonder Stigma is mijn leven met de komst van de Coronamaatregelen volledig veranderd. In plaats van buiten de deur, vinden nu veel van mijn activiteiten binnenshuis en online plaats.  Daarom geef ik jullie via dit blog graag een inkijkje in hoe mijn leven er nu uitziet, vergezeld van een aantal tips, die voor jou wellicht ook handig kunnen zijn."

Tip 1: Wees lief en vooral MILD voor jezelf!

Niemand heeft gevraagd om deze situatie en je kunt niet alles binnen één, twee ofdrie weken in een nieuwe matrix hebben gegoten waardoor je een werkende modus hebt gevonden. Geef jezelf de ruimte en gun jezelf de tijd om hier jouw nieuwe “normaal” in te vinden!

Tip 2: Ik heb mezelf op een mediadieet gezet.

Voor mij houdt dat in dat: - ik géén berichten op Facebook, LinkedIn, Instagram of waar dan ook lees en die gaan over de aantallen zieken en overledenen en/óf de (naar mijn zin te vaak negatieve) opgesomde gevolgen van het Coronavirus. - ik enkel de persconferenties die er zijn vanuit de regering volg, zodat ik van de nieuwste maatregelen op de hoogte ben en daar op kan anticiperen, maar verder géén (toenemende) angst ervaar. - ik er voor kies voor mezelf duidelijk te hebben welke van de bovengenoemde activiteiten wel of niet buiten mijn cirkel van invloed liggen. Dat wat buiten mijn cirkel van invloed ligt, laat ik bewust links liggen.

N.B. Dit betekent niet dat ik mijn ogen sluit voor wat er in de wereld gaande is, maar ik kies er op deze manier alleen maar bewust voor mezelf niet bloot te stellen aan invloeden van buitenaf waardoor mijn angst en het gevoel geen grip meer te hebben vergroot.

'Sterker nog, het lijkt wel alsof ik nu juist nóg gemotiveerder ben om met destigmatisering en bewustwording aan de slag te gaan en ook de vraag hiernaar groter is dan voorheen.'

Als ambassadeur van Samen Sterk zonder Stigma houdt mijn werk niet op nu Corona al onze levens enigszins tot helemaal ontregeld heeft. Sterker nog, het lijkt wel alsof ik nu juist nóg gemotiveerder ben om met destigmatisering en bewustwording aan de slag te gaan en ook de vraag hiernaar groter is dan voorheen. Het voelt daardoor voor mij als een “nu of nooit” situatie, waarin ik zomaar ineens een “expert” (b)lijk te zijn als het gaat om leven met een gevoel van eenzaamheid en geïsoleerd leven in combinatie met het hebben van een psychische aandoening. En dat voelt zo vreemd!

[caption id="attachment_19077" align="alignnone" width="225"] Mijn werkplek in huis![/caption]

Daar waar mensen zich voorheen niet of nauwelijks konden voorstellen hoe het zou zijn om, als je geen werk en daarmee een steeds groeiender afstand tot de maatschappij hebt, te leven en hoe je daarin eenzaamheid en isolement ervaart, ervaren velen sinds de (gedeeltelijke) lockdown van 15 maart als geen ander aan den lijve hoe dat is. De vele initiatieven om vooral met een ander in verbinding te komen, zijn en blijven, komen als paddestoelen uit de grond; absoluut een fantastische beweging, maar voor mijn gevoel soms wat chaotisch, impulsief en daardoor wellicht niet helemaal goed doordacht. Al wil ik daar absolúút niet over oordelen; het is boven alles juist zó belangrijk dat zovelen zich nu voor de in hun ogen “wat kwetsbaarder medemens” willen inzetten, op ieder denkbaar gebied; van boodschappen tot beeldbellen en van koken tot therapie online. Alles kan en mag er zijn.

'Want daar waar ik voorheen al redelijk geïsoleerd was en ik zélf op alle contacten en verbindingen af en uit moest gaan, is dat nu niet anders gebleken.'

Voor mij is het tevens een eye-opener om te constateren wat het verloop van de invoering van de maatregelen rondom het voorkomen van verspreiding van het Coronavirus voor mij betekent. Want daar waar ik voorheen al redelijk geïsoleerd was en ik zélf op alle contacten en verbindingen af en uit moest gaan, is dat nu niet anders gebleken. Mensen (b)lijken de indruk te hebben dat ik het wel red. Wat in zeker opzicht ook absoluut zo is; ik timmer als nooit tevoren aan de digitale (snel)weg en ben bij allerlei initiatieven zichtbaar of te vinden, maar mijn reeds bestaande gevoelens van eenzaamheid en isolement zijn echter groter geworden dan ooit tevoren. Natuurlijk ligt de oorzaak van dat gevoel ook deels bij mij, maar wat in dit geval niet helpt is het feit dat men nog steeds enkel mijn buitenkant ziet en niet mijn binnenkant.

Tip 3: Als je het gevoel hebt, dat je (ook nu) niet gezien wordt…… Bijvoorbeeld door je dierbaren, vrienden, naasten, buren, collega’s enz., omdat je (zoals in mijn geval) er altijd goed uitziet, oplossingsgericht aan de slag bent en je woordje klaar hebt, maak dan zélf de verbinding met de ander en spreek je uit! Geef aan dat je behoefte hebt aan een andere manier van contact. Dat kan zijn intensiever, langer, met beeld, op bepaalde momenten van de dag of avond en ga zo maar door. Iemand kan het namelijk niet aan je zien en dus zul je zelf in de actie moeten komen.

[caption id="attachment_19080" align="alignnone" width="300"] Ik blijf druk bezig met mijn opleiding.[/caption]

Voor mij in mijn rol als ambassadeur komen er tegelijkertijd nog een aantal andere dingen nu onverwacht, maar zó passend, bij elkaar. Ik ben namelijk sinds begin van dit jaar bezig met de opleiding tot Specialist in de aanpak van Eenzaamheid en naast het feit dat dat me een fijne daginvulling geeft op het gebied van geestelijke voeding en werken aan mijn toekomst, kan ik de al geleerde kennis ook meteen gaan inzetten in de praktijk. En dat doe ik onder andere door in de digitale huiskamer van Mind aan te schuiven én mezelf meer zichtbaar te maken via mijn eigen Facebookpagina “Ervaring aan tafel” en LinkedIn.

'Laat van je horen en maak jezelf zichtbaar als je iets positiefs en helpends te bieden hebt in de huidige situatie!'

Hoe ik dit eigenlijk zou moeten doen (“zoals het hoort”?) en of daar regels voor zijn? Het zal vast; maar ik ken ze niet. Dus ik werk hoofdzakelijk vanuit mijn intuïtie en onderbuikgevoel, omdat ik wéét dat mijn eigen ervaring, gecombineerd met de kennis uit de opleiding nu méér dan ooit nodig zijn. En daarmee kom ik op Tip 4: Laat van je horen en maak jezelf zichtbaar als je iets positiefs en helpends te bieden hebt in de huidige situatie! Zo kun je, soms zelfs ongemerkt, een bron van inspiratie zijn voor anderen door ze een steuntje in de rug te geven via jouw helpende tips, ideeën en handvatten om deze lastige periode door te komen. Een beetje zoals ik nu doe in dit blog, maar dan op je geheel eigen manier. Doe het echter wel onopvallend en als je merkt dat er geen behoefte aan is, ga dan over tot een gewoon gezellig gesprek. Zo geeft het jou een zinvolle invulling van je dag én je hebt de nodige (nieuwe) contacten, die zowel jou als de ander ook van pas kunnen komen mocht er een gevoel van eenzaamheid dreigen te ontstaan.

Hier aan gekoppeld, zit voor mij de vraag: hoe maak je toch moeilijker(e) dingen bespreekbaar tijdens deze Coronacrisis? Daarop is er voor mij slechts één antwoord mogelijk, namelijk:

Tip 5: Haal diep adem, tel tot drie en vervolgens? Zeg je het gewoon. Of vraag je het gewoon. Ja, ik gebruik met opzet het woord “gewoon”, omdat ik al vond en nu nog veel meer vind, dat álles er mag zijn. En dus ook; en misschien wel juist, het hebben van- of ervaren van moeilijkheden. Dus práát er over!

'Maar maak het niet te gek!'

Daarnaast zijn er een aantal dingen die ik doe, om zo goed als maar mogelijk is, juist nu, mentaal weerbaar te blijven. De belangrijkste ingrediënten hierin lijken dooddoeners, maar zijn allesbehalve dat; ze zorgen er voor dat ik niet zonder doel of zingeving op de spreekwoordelijke “bank” kom te zitten, maar in de actie blijf op een bij mij passende manier. Een aantal van die dagelijks terugkerende dingen, genoemd in Tip 6, zijn: - ’s avonds een “plan” maken voor de volgende dag én me daar ook aan (gaan) houden - op tijd opstaan - ontbijten - douchen en aankleden - kijken of er inspirerende webinars te volgen zijn - op zoek gaan naar werk (want dat kan óók nu! Werkgevers zijn zeer creatief en online solliciteren is na ruim drie weken al zo’n beetje het nieuwe “normaal”). - bezig zijn met m’n studie. Daar komt erg veel lees- en huiswerk uit, dus ik plan dagelijks ruimte daarvoor in. - (beeld)bellen met iemand waar ik van houd of die op een andere manier in m’n leven een belangrijke plaats inneemt. Dat zijn bijvoorbeeld de (klein)kinderen, maar ook vriendinnen, collega ambassadeurs en potentiële werkgevers……Maar maak het niet te gek!

Daarom volgt nu Tip 7: Neem iedere dag de tijd om lekker te ontspannen! Ik “werk”, bij gebrek aan een betaalde baan op dit moment, aan bovenstaande punten (grof genomen) tussen 7.30 en 17.00 uur; daarna is het ME-time. En die vul ik in met lezen, (beeld)bellen, schrijven, tekenen, Netflixen (ja, óók ik ben ervoor gevallen…..) en ga zo maar door.

[caption id="attachment_19079" align="alignnone" width="300"] Lezen is voor mij ontspanning in de coronatijd.[/caption]

Zo kom ik tot een evenwichtige verdeling in m’n dagelijks leven, op een manier waar ik het in ieder geval prima op “doe”. En dat is tevens de inleiding tot Tip 8: Breng regelmaat, balans en voldoende rust (als in slaap) in je leven. Stop een uur voor je wilt gaan slapen met het kijken naar beeldschermen en ga ter ontspanning lezen of mediteren. Zorg voor (als dat lukt) minimaal 6 tot 8 uur slaap per nacht en als je tussendoor wakker wordt, ga je bed dan uit tot je weer slaap hebt, als het je niet meteen lukt opnieuw in te slapen. Zo blijft je slaapkamer (bed) de ruimte die bedoeld is om in te slapen en niet om te piekeren of tv te kijken.

'Maar er zijn nog zóveel andere mensen die ik spreek gedurende mijn dag.'

Zoals ik al meerdere keren aangaf, is (beeld)bellen een lijflijn voor me. Het laat me in contact zijn en blijven met mijn dierbaren en anderen. Vooral het beeldbellen met mijn kinderen en kleinkinderen is daarin heel belangrijk; evenals het bellen met mijn twee hartsvriendinnen. Zij vormen momenteel het vaste netwerk dat zo goed als 24/7 bereikbaar is binnen al mijn contacten. Maar er zijn nog zóveel andere mensen die ik spreek gedurende mijn dag….. Mede cursisten van de opleiding (omdat we moeten oefenen en intervisie hebben via WhatsApp) bijvoorbeeld, maar ook collega ambassadeurs (omdat het gewoon gezellig is óf omdat we een Samen Sterk zonder Stigma “bijpraat met borrel moment” online hebben), en ja zelfs mijn contactpersonen bij het UWV vallen hier tegenwoordig deels onder. Met enkele van hen heb ik momenteel een goede en helpende verbinding en ook zij helpen me door deze periode heen door te luisteren, mee te denken en waar het kan me te ondersteunen bij nieuwe ideeën of plannen.

[caption id="attachment_19078" align="alignnone" width="300"] Online borrel met het Samen Sterk team![/caption]

Maar we zijn er nog niet……

Zoek als je, zoals in mijn geval, werkeloos bent, een extra (helpende) daginvulling, die wellicht ook nog kan leiden tot een baan. Hiervoor heb ik misschien wel de allerleukste en meest zinvolle tip voor je tot nu toe, te weten Tip 9: Kijk eens bij JobOn-Air! JobOn is een landelijke community voor werkzoekenden En zij organiseren normaal gesproken tientallen netwerkbijeenkomsten per maand, op verschillende locaties in Nederland. Vanwege het Corona virus zijn ze nu echter volledig online met JobOn-Air. Zo kunnen ze alle thuisblijvers in Nederland blijven inspireren én het levert naast kennis en handvatten rond solliciteren en werkzoeken ook een nieuw netwerk op, als je daar voor openstaat.

Tip 10: Hoe leg je een nieuw contact of blijf je makkelijker in contact met anderen? - Denk eens “Out of the Box” en combineer de nu geldende 1,5 meter regel met de praktische kant in je leven en ga daar, waar je mensen kunt ontmoeten, bijvoorbeeld bij mooi weer als je buiten loopt, of als je toch die boodschap móet doen, eens met een vreemde in gesprek. Vraag hoe hij of zij deze nieuwe situatie ervaart en kijk eens of daar een leuk gesprek of een blijvend contact uit kan komen - Deel eens een welgemeend compliment uit; en dan niet enkel voor de zorgmedewerker, die het absoluut méér dan verdient, maar bijvoorbeeld aan die winkelmedewerker, de postbezorger of de buschauffeur, die toch iedere dag opnieuw ook zijn of haar veilige omgeving verlaat om voor ons allen de maatschappij nog “werkbaar” te houden. - Wacht niet af tot een ander jou benadert; trek (makkelijker, ook al is het soms gevoelsmatig juist moeilijker) ook eens zélf de stoute schoenen aan en neem het initiatief om iemand te (beeld)bellen, die je oppervlakkig kent, maar waarvan je altijd als eens hebt willen weten …….. (vul zelf maar in).

'Ik hoop, en deze wens komt recht uit mijn hart, dat zo min mogelijk mensen (en natuurlijk het liefst helemaal niemand) zich eenzaam of geïsoleerd voelt in deze gekke tijden.'

Tot slot wil ik eindigen met een aantal voorbeelden van verbinding die ik in de afgelopen dagen zelf ben tegengekomen: - gesprekjes van balkon tot balkon, soms vergezeld van muziek en samen dansend - kinderen die de mooiste creaties maken met stoepkrijt, om het uitzicht voor mensen die moeten binnenblijven op te leuken - buren, die op elkaars kinderen letten tijdens het buitenspelen, zodat ouders om de beurt tijd hebben even adem te halen of echt iets voor zichzelf te doen - Het nieuwe samen, met 1,5 meter afstand gezellig kletsen naast het speelplein in de zon - hele gezinnen, die ver uit elkaar wonen, en die allemaal op hetzelfde moment via een groepscall toch even “samen” kunnen zijn - Online lunchen en zo zijn er nog zoveel andere initiatieven……

Ik hoop, en deze wens komt recht uit mijn hart, dat zo min mogelijk mensen (en natuurlijk het liefst helemaal niemand) zich eenzaam of geïsoleerd voelt in deze gekke tijden. Mocht dat wel zo zijn en je hebt behoefte aan persoonlijk contact via (beeld)telefoon, kijk dan voor één van de vele initiatieven bijvoorbeeld eens op één van de volgende pagina’s: https://www.nlvoorelkaar.nl/coronahulp/ of https://wijzijnmind.nl/corona.

Wil je liever met mij of met één van onze andere ambassadeurs in gesprek, dan kun je contact opnemen met Samen Sterk zonder Stigma. Mijn ambassadeursverhaal lees je hier en meer informatie over het werk van de ambassadeurs vind je hier.

Zorg goed voor jezelf en boven alles: blijf gezond!

Met een positieve groet, Marie-Jeanne van der Ploeg

Ambassadeur van Samen Sterk zonder Stigma

p.s. Mocht je zelf, met of zonder hulp, je gevoel van eenzaamheid op een positieve, oplossingsgerichte maar vooral werkende manier aan willen pakken, kijk dan hier voor de verschillende mogelijkheden en ga er voor!

Door: Marie-Jeanne van der Ploeg
“Als ambassadeur van Samen Sterk zonder Stigma is mijn leven met de komst van de Coronamaatregelen volledig veranderd. In plaats van buiten de deur, vinden nu veel van mijn activiteiten binnenshuis en online plaats.  Daarom geef ik jullie via dit blog graag een inkijkje in hoe mijn leven er nu uitziet, vergezeld van een aantal tips, die voor jou wellicht ook handig kunnen zijn.”

Tip 1: Wees lief en vooral MILD voor jezelf!

Niemand heeft gevraagd om deze situatie en je kunt niet alles binnen één, twee ofdrie weken in een nieuwe matrix hebben gegoten waardoor je een werkende modus hebt gevonden. Geef jezelf de ruimte en gun jezelf de tijd om hier jouw nieuwe “normaal” in te vinden!

Tip 2: Ik heb mezelf op een mediadieet gezet.

Voor mij houdt dat in dat: – ik géén berichten op Facebook, LinkedIn, Instagram of waar dan ook lees en die gaan over de aantallen zieken en overledenen en/óf de (naar mijn zin te vaak negatieve) opgesomde gevolgen van het Coronavirus. – ik enkel de persconferenties die er zijn vanuit de regering volg, zodat ik van de nieuwste maatregelen op de hoogte ben en daar op kan anticiperen, maar verder géén (toenemende) angst ervaar. – ik er voor kies voor mezelf duidelijk te hebben welke van de bovengenoemde activiteiten wel of niet buiten mijn cirkel van invloed liggen. Dat wat buiten mijn cirkel van invloed ligt, laat ik bewust links liggen.

N.B. Dit betekent niet dat ik mijn ogen sluit voor wat er in de wereld gaande is, maar ik kies er op deze manier alleen maar bewust voor mezelf niet bloot te stellen aan invloeden van buitenaf waardoor mijn angst en het gevoel geen grip meer te hebben vergroot.

‘Sterker nog, het lijkt wel alsof ik nu juist nóg gemotiveerder ben om met destigmatisering en bewustwording aan de slag te gaan en ook de vraag hiernaar groter is dan voorheen.’

Als ambassadeur van Samen Sterk zonder Stigma houdt mijn werk niet op nu Corona al onze levens enigszins tot helemaal ontregeld heeft. Sterker nog, het lijkt wel alsof ik nu juist nóg gemotiveerder ben om met destigmatisering en bewustwording aan de slag te gaan en ook de vraag hiernaar groter is dan voorheen. Het voelt daardoor voor mij als een “nu of nooit” situatie, waarin ik zomaar ineens een “expert” (b)lijk te zijn als het gaat om leven met een gevoel van eenzaamheid en geïsoleerd leven in combinatie met het hebben van een psychische aandoening. En dat voelt zo vreemd!

Mijn werkplek in huis!

Daar waar mensen zich voorheen niet of nauwelijks konden voorstellen hoe het zou zijn om, als je geen werk en daarmee een steeds groeiender afstand tot de maatschappij hebt, te leven en hoe je daarin eenzaamheid en isolement ervaart, ervaren velen sinds de (gedeeltelijke) lockdown van 15 maart als geen ander aan den lijve hoe dat is. De vele initiatieven om vooral met een ander in verbinding te komen, zijn en blijven, komen als paddestoelen uit de grond; absoluut een fantastische beweging, maar voor mijn gevoel soms wat chaotisch, impulsief en daardoor wellicht niet helemaal goed doordacht. Al wil ik daar absolúút niet over oordelen; het is boven alles juist zó belangrijk dat zovelen zich nu voor de in hun ogen “wat kwetsbaarder medemens” willen inzetten, op ieder denkbaar gebied; van boodschappen tot beeldbellen en van koken tot therapie online. Alles kan en mag er zijn.

‘Want daar waar ik voorheen al redelijk geïsoleerd was en ik zélf op alle contacten en verbindingen af en uit moest gaan, is dat nu niet anders gebleken.’

Voor mij is het tevens een eye-opener om te constateren wat het verloop van de invoering van de maatregelen rondom het voorkomen van verspreiding van het Coronavirus voor mij betekent. Want daar waar ik voorheen al redelijk geïsoleerd was en ik zélf op alle contacten en verbindingen af en uit moest gaan, is dat nu niet anders gebleken. Mensen (b)lijken de indruk te hebben dat ik het wel red. Wat in zeker opzicht ook absoluut zo is; ik timmer als nooit tevoren aan de digitale (snel)weg en ben bij allerlei initiatieven zichtbaar of te vinden, maar mijn reeds bestaande gevoelens van eenzaamheid en isolement zijn echter groter geworden dan ooit tevoren. Natuurlijk ligt de oorzaak van dat gevoel ook deels bij mij, maar wat in dit geval niet helpt is het feit dat men nog steeds enkel mijn buitenkant ziet en niet mijn binnenkant.

Tip 3: Als je het gevoel hebt, dat je (ook nu) niet gezien wordt…… Bijvoorbeeld door je dierbaren, vrienden, naasten, buren, collega’s enz., omdat je (zoals in mijn geval) er altijd goed uitziet, oplossingsgericht aan de slag bent en je woordje klaar hebt, maak dan zélf de verbinding met de ander en spreek je uit! Geef aan dat je behoefte hebt aan een andere manier van contact. Dat kan zijn intensiever, langer, met beeld, op bepaalde momenten van de dag of avond en ga zo maar door. Iemand kan het namelijk niet aan je zien en dus zul je zelf in de actie moeten komen.

Ik blijf druk bezig met mijn opleiding.

Voor mij in mijn rol als ambassadeur komen er tegelijkertijd nog een aantal andere dingen nu onverwacht, maar zó passend, bij elkaar. Ik ben namelijk sinds begin van dit jaar bezig met de opleiding tot Specialist in de aanpak van Eenzaamheid en naast het feit dat dat me een fijne daginvulling geeft op het gebied van geestelijke voeding en werken aan mijn toekomst, kan ik de al geleerde kennis ook meteen gaan inzetten in de praktijk. En dat doe ik onder andere door in de digitale huiskamer van Mind aan te schuiven én mezelf meer zichtbaar te maken via mijn eigen Facebookpagina “Ervaring aan tafel” en LinkedIn.

‘Laat van je horen en maak jezelf zichtbaar als je iets positiefs en helpends te bieden hebt in de huidige situatie!’

Hoe ik dit eigenlijk zou moeten doen (“zoals het hoort”?) en of daar regels voor zijn? Het zal vast; maar ik ken ze niet. Dus ik werk hoofdzakelijk vanuit mijn intuïtie en onderbuikgevoel, omdat ik wéét dat mijn eigen ervaring, gecombineerd met de kennis uit de opleiding nu méér dan ooit nodig zijn. En daarmee kom ik op Tip 4: Laat van je horen en maak jezelf zichtbaar als je iets positiefs en helpends te bieden hebt in de huidige situatie! Zo kun je, soms zelfs ongemerkt, een bron van inspiratie zijn voor anderen door ze een steuntje in de rug te geven via jouw helpende tips, ideeën en handvatten om deze lastige periode door te komen. Een beetje zoals ik nu doe in dit blog, maar dan op je geheel eigen manier. Doe het echter wel onopvallend en als je merkt dat er geen behoefte aan is, ga dan over tot een gewoon gezellig gesprek. Zo geeft het jou een zinvolle invulling van je dag én je hebt de nodige (nieuwe) contacten, die zowel jou als de ander ook van pas kunnen komen mocht er een gevoel van eenzaamheid dreigen te ontstaan.

Hier aan gekoppeld, zit voor mij de vraag: hoe maak je toch moeilijker(e) dingen bespreekbaar tijdens deze Coronacrisis? Daarop is er voor mij slechts één antwoord mogelijk, namelijk:

Tip 5: Haal diep adem, tel tot drie en vervolgens? Zeg je het gewoon. Of vraag je het gewoon. Ja, ik gebruik met opzet het woord “gewoon”, omdat ik al vond en nu nog veel meer vind, dat álles er mag zijn. En dus ook; en misschien wel juist, het hebben van- of ervaren van moeilijkheden. Dus práát er over!

‘Maar maak het niet te gek!’

Daarnaast zijn er een aantal dingen die ik doe, om zo goed als maar mogelijk is, juist nu, mentaal weerbaar te blijven. De belangrijkste ingrediënten hierin lijken dooddoeners, maar zijn allesbehalve dat; ze zorgen er voor dat ik niet zonder doel of zingeving op de spreekwoordelijke “bank” kom te zitten, maar in de actie blijf op een bij mij passende manier. Een aantal van die dagelijks terugkerende dingen, genoemd in Tip 6, zijn: – ’s avonds een “plan” maken voor de volgende dag én me daar ook aan (gaan) houden – op tijd opstaan – ontbijten – douchen en aankleden – kijken of er inspirerende webinars te volgen zijn – op zoek gaan naar werk (want dat kan óók nu! Werkgevers zijn zeer creatief en online solliciteren is na ruim drie weken al zo’n beetje het nieuwe “normaal”). – bezig zijn met m’n studie. Daar komt erg veel lees- en huiswerk uit, dus ik plan dagelijks ruimte daarvoor in. – (beeld)bellen met iemand waar ik van houd of die op een andere manier in m’n leven een belangrijke plaats inneemt. Dat zijn bijvoorbeeld de (klein)kinderen, maar ook vriendinnen, collega ambassadeurs en potentiële werkgevers……Maar maak het niet te gek!

Daarom volgt nu Tip 7: Neem iedere dag de tijd om lekker te ontspannen! Ik “werk”, bij gebrek aan een betaalde baan op dit moment, aan bovenstaande punten (grof genomen) tussen 7.30 en 17.00 uur; daarna is het ME-time. En die vul ik in met lezen, (beeld)bellen, schrijven, tekenen, Netflixen (ja, óók ik ben ervoor gevallen…..) en ga zo maar door.

Lezen is voor mij ontspanning in de coronatijd.

Zo kom ik tot een evenwichtige verdeling in m’n dagelijks leven, op een manier waar ik het in ieder geval prima op “doe”. En dat is tevens de inleiding tot Tip 8: Breng regelmaat, balans en voldoende rust (als in slaap) in je leven. Stop een uur voor je wilt gaan slapen met het kijken naar beeldschermen en ga ter ontspanning lezen of mediteren. Zorg voor (als dat lukt) minimaal 6 tot 8 uur slaap per nacht en als je tussendoor wakker wordt, ga je bed dan uit tot je weer slaap hebt, als het je niet meteen lukt opnieuw in te slapen. Zo blijft je slaapkamer (bed) de ruimte die bedoeld is om in te slapen en niet om te piekeren of tv te kijken.

‘Maar er zijn nog zóveel andere mensen die ik spreek gedurende mijn dag.’

Zoals ik al meerdere keren aangaf, is (beeld)bellen een lijflijn voor me. Het laat me in contact zijn en blijven met mijn dierbaren en anderen. Vooral het beeldbellen met mijn kinderen en kleinkinderen is daarin heel belangrijk; evenals het bellen met mijn twee hartsvriendinnen. Zij vormen momenteel het vaste netwerk dat zo goed als 24/7 bereikbaar is binnen al mijn contacten. Maar er zijn nog zóveel andere mensen die ik spreek gedurende mijn dag….. Mede cursisten van de opleiding (omdat we moeten oefenen en intervisie hebben via WhatsApp) bijvoorbeeld, maar ook collega ambassadeurs (omdat het gewoon gezellig is óf omdat we een Samen Sterk zonder Stigma “bijpraat met borrel moment” online hebben), en ja zelfs mijn contactpersonen bij het UWV vallen hier tegenwoordig deels onder. Met enkele van hen heb ik momenteel een goede en helpende verbinding en ook zij helpen me door deze periode heen door te luisteren, mee te denken en waar het kan me te ondersteunen bij nieuwe ideeën of plannen.

Online borrel met het Samen Sterk team!

Maar we zijn er nog niet……

Zoek als je, zoals in mijn geval, werkeloos bent, een extra (helpende) daginvulling, die wellicht ook nog kan leiden tot een baan. Hiervoor heb ik misschien wel de allerleukste en meest zinvolle tip voor je tot nu toe, te weten Tip 9: Kijk eens bij JobOn-Air! JobOn is een landelijke community voor werkzoekenden En zij organiseren normaal gesproken tientallen netwerkbijeenkomsten per maand, op verschillende locaties in Nederland. Vanwege het Corona virus zijn ze nu echter volledig online met JobOn-Air. Zo kunnen ze alle thuisblijvers in Nederland blijven inspireren én het levert naast kennis en handvatten rond solliciteren en werkzoeken ook een nieuw netwerk op, als je daar voor openstaat.

Tip 10: Hoe leg je een nieuw contact of blijf je makkelijker in contact met anderen? – Denk eens “Out of the Box” en combineer de nu geldende 1,5 meter regel met de praktische kant in je leven en ga daar, waar je mensen kunt ontmoeten, bijvoorbeeld bij mooi weer als je buiten loopt, of als je toch die boodschap móet doen, eens met een vreemde in gesprek. Vraag hoe hij of zij deze nieuwe situatie ervaart en kijk eens of daar een leuk gesprek of een blijvend contact uit kan komen – Deel eens een welgemeend compliment uit; en dan niet enkel voor de zorgmedewerker, die het absoluut méér dan verdient, maar bijvoorbeeld aan die winkelmedewerker, de postbezorger of de buschauffeur, die toch iedere dag opnieuw ook zijn of haar veilige omgeving verlaat om voor ons allen de maatschappij nog “werkbaar” te houden. – Wacht niet af tot een ander jou benadert; trek (makkelijker, ook al is het soms gevoelsmatig juist moeilijker) ook eens zélf de stoute schoenen aan en neem het initiatief om iemand te (beeld)bellen, die je oppervlakkig kent, maar waarvan je altijd als eens hebt willen weten …….. (vul zelf maar in).

‘Ik hoop, en deze wens komt recht uit mijn hart, dat zo min mogelijk mensen (en natuurlijk het liefst helemaal niemand) zich eenzaam of geïsoleerd voelt in deze gekke tijden.’

Tot slot wil ik eindigen met een aantal voorbeelden van verbinding die ik in de afgelopen dagen zelf ben tegengekomen: – gesprekjes van balkon tot balkon, soms vergezeld van muziek en samen dansend – kinderen die de mooiste creaties maken met stoepkrijt, om het uitzicht voor mensen die moeten binnenblijven op te leuken – buren, die op elkaars kinderen letten tijdens het buitenspelen, zodat ouders om de beurt tijd hebben even adem te halen of echt iets voor zichzelf te doen – Het nieuwe samen, met 1,5 meter afstand gezellig kletsen naast het speelplein in de zon – hele gezinnen, die ver uit elkaar wonen, en die allemaal op hetzelfde moment via een groepscall toch even “samen” kunnen zijn – Online lunchen en zo zijn er nog zoveel andere initiatieven……

Ik hoop, en deze wens komt recht uit mijn hart, dat zo min mogelijk mensen (en natuurlijk het liefst helemaal niemand) zich eenzaam of geïsoleerd voelt in deze gekke tijden. Mocht dat wel zo zijn en je hebt behoefte aan persoonlijk contact via (beeld)telefoon, kijk dan voor één van de vele initiatieven bijvoorbeeld eens op één van de volgende pagina’s: https://www.nlvoorelkaar.nl/coronahulp/ of https://wijzijnmind.nl/corona.

Wil je liever met mij of met één van onze andere ambassadeurs in gesprek, dan kun je contact opnemen met Samen Sterk zonder Stigma. Mijn ambassadeursverhaal lees je hier en meer informatie over het werk van de ambassadeurs vind je hier.

Zorg goed voor jezelf en boven alles: blijf gezond!

Met een positieve groet, Marie-Jeanne van der Ploeg

Ambassadeur van Samen Sterk zonder Stigma

p.s. Mocht je zelf, met of zonder hulp, je gevoel van eenzaamheid op een positieve, oplossingsgerichte maar vooral werkende manier aan willen pakken, kijk dan hier voor de verschillende mogelijkheden en ga er voor!