Door: Jo

Een beetje verlegen betreed ik de ruimte, een beetje onzeker neem ik plaats in de uitnodigende comfortabele lijkende stoel in het midden van de ruimte. En dan komt zij binnen, een glimlach op haar lippen begroet ze mij en we beginnen ons gesprek. Hoe het de afgelopen week is gegaan wil ze weten. Het gaat wel, zeg ik. Ik sla me er wel doorheen. Geïnteresseerd luistert zij naar mijn verhaal, naar mijn dag structuur die ik alweer niet kon volhouden, naar mijn mislukte poging om te gaan sporten, dat ik meer dagen in bed heb doorgebracht dan buiten bed en dat ik veel te weinig eet. Tussendoor stelt ze vragen, we gaan dieper in op het een en ander, ze vraagt door. Vraagt door als ik vertel dat ik weer niet heb kunnen hardlopen omdat mijn energie gewoon op was. Ziet dat het wat met me doet. Vraagt hoe ik me daarbij voel.

Het is fijn om met haar te spreken. Zij is mijn redder in nood, mijn lifesaver als je het zo wilt noemen. Ik ontmoet Lara op een grijze maandag ergens in februari. Lara is haptonome. Aanbevolen door een vriendin.

‘Zij is mijn redder in nood…’

Voor wie niet weet wat haptotherapie is: door zorgverzekeraars en veel paramedici afgedaan als “alternatieve geneeswijze” is haptonomie de “wetenschap die de fenomenen in het menselijk contact bestudeert en beschrijft” (Vereniging van Haptotherapeuten). Hierbij kijk je naar de mens als geheel en niet naar lichaamelijkheid, psyche en gemoed als los van elkaar staande onderdelen.

Zenuwen

Ik ben zenuwachtig toen ik haar de eerste keer zie maar al snel worden al mijn twijfels weggeblazen. Dít is wat ik nodig heb. Iemand die écht luistert naar mijn verhalen, iemand die niet oordeelt maar interesse toont in wat ik vertel, wat ik heb meegemaakt. Bij haar durf ik mijn verhaal te delen ook al is dat soms heel moeilijk. Ze is er als ik haar nodig heb en vraagt hoe het met me gaat – dagelijks als dat moet. Lara luistert naar mijn verhalen maar… vertelt ook haar eigen verhaal. Hoe zij met moeilijke periodes is omgegaan, hoe zij omgaat met moeilijke situaties. Dat doet goed, dat vind ik fijn. Ze is immers ook maar een mens met goede en mindere dagen. Ze luistert. Ook buiten normale werktijden. Soms wel om 9 uur ’s avonds. Ze is er voor me. Ze stigmatiseert niet en geeft me rust.

Oprecht geïnteresseerd

Ze zijn er dus wel. Hulpverleners die oprecht geïnteresseerd zijn, hulpverleners die een luisterend oor bieden. In het verleden heb ik een hele hoop hulpverleners meegemaakt die redelijk ongeïnteresseerd een intake afnamen, geen empathie toonden en zich verder ook niet heel veel met mij bemoeiden. Ik besef dat ik een beetje pech had en bijzonder veel negatieve ervaringen mee heb gemaakt maar gelukkig… Gelukkig heb ik Lara gevonden die open staat voor wat ik vertel en ook voor wat ik niet vertel. Onze gesprekken doen altijd wat met mij – op een positieve of minder positieve manier. Ik heb tijd nodig om ze te verwerken maar een ding weet ik zeker: Lara doet me goed.