Door: Wendy Exterkate

Ik ben Wendy Exterkate. Ik ben collega en blogger bij GGZ-instelling Dimence, en bovendien zelf cliënt binnen de GGZ. Een leuke psychische cocktail: ik val in de categorie ‘bipolair type 2’ en ‘ADHD gemengd type’. Zo stel ik me standaard niet voor, want ik ben ook nog communicatieprofessional, ondernemer in de dop, vrijwilliger, hobbyfotograaf, muziekliefhebber, voetbalster en (trots) Deventenaar. Daarnaast ben ik vriendin, zus, dochter, en dan vergeet ik ongetwijfeld nog een paar rollen. Wat ik hiermee wil zeggen? Ik ben zóveel meer dan cliënt. En bovendien valt er voor mensen met een label in veel gevallen nog een wereld te winnen.

Mijn mening: een psychi(atri)sche stempel biedt kansen. In veel gevallen kun je zelf nog veel doen om je GGZ-label(s) te laten vervagen – of misschien zelfs (lees: mijn droom) te laten verdwijnen. Ik zie namelijk genoeg mensen om me heen die ik vanuit mijn ervaring zou labelen als iemand met een psychische aandoening, terwijl ze zich – in sommige gevallen met wat coaching of hulp - prima redden in het leven, of laat ik het zo zeggen: ze hebben hun weg gevonden of zijn zelfs succesvol en gelukkig. In het psych(iatr)isch handboek staan namelijk alleen de nadelen en klachten, terwijl er vaak ook voordelen zijn. Zo ken ik periodes waarin ik me non stop gelukkig en euforisch voel en waarin ik extreem productief en creatief ben. Bovendien kun je met je eigen GGZ-ervaring uiteindelijk weer anderen helpen. Uit eigen ervaring kan ik zeggen dat dit een erg rijk, gelukkig en dankbaar gevoel oplevert.

De kern van geluk

Eind september heb ik een lezing bijgewoond van ‘geluksambassadeur’ Leo Bormans, tijdens het Happinez Festival. Hij bevestigde het voorgaande: wil je gelukkiger worden, dan moet je vooral in ACTIE komen, reflecteren en iets DOEN met de inzichten die je krijgt. Dat is wat hij over de hele wereld uitdraagt. Je goed voelen door iets goeds te doen. Dat is de kern volgens veel experts op het gebied van geluk. Ze voegen daar aan toe dat je vooral anderen erin moet betrekken: doe iets goeds voor of met een ander. Ik hoor je denken: ‘leuk en aardig al die theorieën over geluk…’. Juist daarom deel ik mijn ervaring: ik heb de positieve uitwerking ervan zelf mogen ervaren.

Winst voor iedereen

Ik heb vaker een depressie meegemaakt, met (bijna) alles wat daarbij hoorde. Ik ken ook de andere kant, al ben ik gelukkig nooit manisch geweest. Daarnaast heb ik nog wat andere heftige dingen meegemaakt en ben ik gezegend met AD(H)D-achtige hersenen. Maar, of eigenlijk ‘en’: ik sta er nog! Misschien wel sterker dan ooit, met veel kansen en uitdagingen voor me, en vooral dankbaar voor alle levenslessen die ik heb mogen leren. Mede daardoor voel ik me extra dankbaar en vereerd om mijn verhaal met jullie te mogen delen Stiekem in de hoop dat ook jij wat met deze inzichten gaat doen, of je nu cliënt bent of niet. Want zeg nu zelf: iets goeds doen voor jezelf of een ander en gelukkig(er) worden, dat is toch hoe dan ook winst?

'Jezelf ontwikkelen, de moeite waard.'

Mijn ervaring is dat je pas ontdekt wie je bent en wat je wilt (en kúnt zijn) door te DOEN en te ervaren. En door nu en dan stil te staan en te reflecteren op jezelf, het liefst met een goede spiegel. Door de jaren heen ben ik meer en meer mezelf geworden, of eigenlijk mezelf gaan ontwikkelen. Herstellen en ontwikkelen vragen namelijk een open, actieve en onderzoekende houding. En ja, dat is extra lastig als je kwetsbaar bent en flink tegen jezelf, tegen je stoornis of tegen je klachten aan het vechten bent. Maar het is de moeite waard; JIJ bent de moeite waard (!), ook al zul je dat nu misschien nog niet zo ervaren.

Gesaboteerd door depressie

Kijkende naar mezelf was ik er in tijden van depressie van overtuigd dat - wat ik ook zou proberen - het me toch niet zou helpen. Dat eigenlijk alles zinloos was, laat staan dat ik ergens puf en motivatie voor op zou kunnen brengen. Nadenken, actief reflecteren en dan er ook nog naar handelen, ‘pff, way to much effort en out of my league’. Dat dacht en voelde ik toen ik depressief was. Want dat doet depressie met je. Het verlamt je, put je uit, zuigt het leven uit je weg. Het vertroebelt bovendien je geest en vermogens en het legt een grijs-zwarte deken over je leven en je gedachtes. Zo heb ik het tenminste ervaren, want voor iedereen ziet een depressie er anders uit.

Doen wat goed voor je is

Inmiddels ben ik ervan overtuigd dat dingen doen wél helpt. De juiste dingen tenminste. De dingen die goed voor je zijn, en waar je zonder depressie (duurzaam) gelukkig van zou worden, of van zou kunnen worden. Wat mij vooral hielp – ‘toevallig’ in lijn met de gelukstheorie: er voor anderen zijn door dingen te doen die ook voor mij goed waren.

'Ik voel me een completer en rijker mens door m’n ervaringen en door de fijne samenwerkingen en contacten.'

Zo heb ik in tijden van depressie vrienden en familie op een laagdrempelige manier geholpen; in de tuin, door een luisterend oor te bieden tijdens een wandeling of m’n kwaliteiten te gebruiken om ze in het zonnetje te zetten. Ook ben ik vrijwilligerswerk gaan doen: binnen de ouderenzorg (erg dankbaar werk) en bij Villa Voorstad in Deventer, een geweldig buurtcollectief vlakbij. Leuk bijeffect: het voelt alsof ik sindsdien 15 lieve opa’s en oma’s heb en een hele nieuwe familie en wijk. Ik voel me een completer en rijker mens door m’n ervaringen en door de fijne samenwerkingen en contacten.

Niet teveel nadenken

Wat me ook erg heeft geholpen in tijden van depressie: dingen DOEN, zonder al teveel na te denken. Op pad met vrienden of familie, de natuur in, sporten met vrienden, muziek luisteren, een festival bezoeken; dingen waarvan ik wist dat ze me ‘normaal gesproken’ energie gaven. Ik denk dat in mijn geval depressie een signaal en gevolg is geweest. Vooral m’n geest had even een time out nodig. Dat vraagt dat je accepteert dat je tijdelijk even niet zoveel kunt. Het vraagt om mildheid naar jezelf. Om rust, ruimte, afleiding en regelmaat en de kracht en discipline om toch goed voor jezelf te zorgen (en te laten zorgen). Welk advies mij goed heeft geholpen: zorg eerst dat je goed voor jezelf zorgt en er bovenop komt, dan volgen de juiste inzichten en gedachtes vanzelf. Wat me overigens ook goed heeft geholpen om niet teveel na te denken: mindfulness.

'Bovendien; vrienden en familie steunden me...'

Ook openheid heeft me geholpen: accepteren en benoemen wat er aan de hand is. Objectief naar je probleem kijken en vanuit openheid zoeken naar oplossingen, met mensen die er verstand van hebben – of er ervaring mee hebben. Bovendien; vrienden en familie steunden me, lieten me vaker weten dat ik er toe doe (een kaartje met lieve tekst betekent zóveel) – en ik kon (en kan) bij hen altijd mezelf zijn. Erg waardevol! Het is belangrijk om je eigenheid te omarmen – in tijden dat het goed gaat, maar ook in tijden dat het even niet meezit. Ik merk dat ik door de vele momenten waarop ik gedwongen ben om naar mezelf te kijken en mezelf te ontwikkelen, ik mezelf inmiddels erg goed ken. Ik voel me daarin steeds vrijer, en dat is me veel waard!

Tot slot: droom het en DOE het! Inmiddels, na jaren van ‘zwemmen, leren en zoeken’ weet ik hoe ik mijn kwetsbaarheid positief kan inzetten. Ik ben onderweg om er nog meer mijn kracht van te maken en om er mijn werk van te maken. Dat laatste doe ik al deels, waarbij het voelt als hobby, passie of misschien wel levensmissie. Dat gun ik iedereen! Daarom: DOE, ontdek, ervaar, praat, leer & reflecteer. En betrek daarbij vooral anderen. Ik wens je heel veel succes!

Meer zien, lezen en ervaren: · ‘Wendy pakt regie’ (Twitter) · ‘Wendy deelt geluk’ (Twitter) · Blogs/artikelen Wendy op website Dimence · Impressie Doe Dag Westerdok Almelo · Artikel over Mindfulness op Nemokennislink.nl · The World Book of Happiness, Leo Bormans

Door: Wendy Exterkate

Ik ben Wendy Exterkate. Ik ben collega en blogger bij GGZ-instelling Dimence, en bovendien zelf cliënt binnen de GGZ. Een leuke psychische cocktail: ik val in de categorie ‘bipolair type 2’ en ‘ADHD gemengd type’. Zo stel ik me standaard niet voor, want ik ben ook nog communicatieprofessional, ondernemer in de dop, vrijwilliger, hobbyfotograaf, muziekliefhebber, voetbalster en (trots) Deventenaar. Daarnaast ben ik vriendin, zus, dochter, en dan vergeet ik ongetwijfeld nog een paar rollen. Wat ik hiermee wil zeggen? Ik ben zóveel meer dan cliënt. En bovendien valt er voor mensen met een label in veel gevallen nog een wereld te winnen.

Mijn mening: een psychi(atri)sche stempel biedt kansen. In veel gevallen kun je zelf nog veel doen om je GGZ-label(s) te laten vervagen – of misschien zelfs (lees: mijn droom) te laten verdwijnen. Ik zie namelijk genoeg mensen om me heen die ik vanuit mijn ervaring zou labelen als iemand met een psychische aandoening, terwijl ze zich – in sommige gevallen met wat coaching of hulp – prima redden in het leven, of laat ik het zo zeggen: ze hebben hun weg gevonden of zijn zelfs succesvol en gelukkig. In het psych(iatr)isch handboek staan namelijk alleen de nadelen en klachten, terwijl er vaak ook voordelen zijn. Zo ken ik periodes waarin ik me non stop gelukkig en euforisch voel en waarin ik extreem productief en creatief ben. Bovendien kun je met je eigen GGZ-ervaring uiteindelijk weer anderen helpen. Uit eigen ervaring kan ik zeggen dat dit een erg rijk, gelukkig en dankbaar gevoel oplevert.

De kern van geluk

Eind september heb ik een lezing bijgewoond van ‘geluksambassadeur’ Leo Bormans, tijdens het Happinez Festival. Hij bevestigde het voorgaande: wil je gelukkiger worden, dan moet je vooral in ACTIE komen, reflecteren en iets DOEN met de inzichten die je krijgt. Dat is wat hij over de hele wereld uitdraagt. Je goed voelen door iets goeds te doen. Dat is de kern volgens veel experts op het gebied van geluk. Ze voegen daar aan toe dat je vooral anderen erin moet betrekken: doe iets goeds voor of met een ander. Ik hoor je denken: ‘leuk en aardig al die theorieën over geluk…’. Juist daarom deel ik mijn ervaring: ik heb de positieve uitwerking ervan zelf mogen ervaren.

Winst voor iedereen

Ik heb vaker een depressie meegemaakt, met (bijna) alles wat daarbij hoorde. Ik ken ook de andere kant, al ben ik gelukkig nooit manisch geweest. Daarnaast heb ik nog wat andere heftige dingen meegemaakt en ben ik gezegend met AD(H)D-achtige hersenen. Maar, of eigenlijk ‘en’: ik sta er nog! Misschien wel sterker dan ooit, met veel kansen en uitdagingen voor me, en vooral dankbaar voor alle levenslessen die ik heb mogen leren. Mede daardoor voel ik me extra dankbaar en vereerd om mijn verhaal met jullie te mogen delen Stiekem in de hoop dat ook jij wat met deze inzichten gaat doen, of je nu cliënt bent of niet. Want zeg nu zelf: iets goeds doen voor jezelf of een ander en gelukkig(er) worden, dat is toch hoe dan ook winst?

‘Jezelf ontwikkelen, de moeite waard.’

Mijn ervaring is dat je pas ontdekt wie je bent en wat je wilt (en kúnt zijn) door te DOEN en te ervaren. En door nu en dan stil te staan en te reflecteren op jezelf, het liefst met een goede spiegel. Door de jaren heen ben ik meer en meer mezelf geworden, of eigenlijk mezelf gaan ontwikkelen. Herstellen en ontwikkelen vragen namelijk een open, actieve en onderzoekende houding. En ja, dat is extra lastig als je kwetsbaar bent en flink tegen jezelf, tegen je stoornis of tegen je klachten aan het vechten bent. Maar het is de moeite waard; JIJ bent de moeite waard (!), ook al zul je dat nu misschien nog niet zo ervaren.

Gesaboteerd door depressie

Kijkende naar mezelf was ik er in tijden van depressie van overtuigd dat – wat ik ook zou proberen – het me toch niet zou helpen. Dat eigenlijk alles zinloos was, laat staan dat ik ergens puf en motivatie voor op zou kunnen brengen. Nadenken, actief reflecteren en dan er ook nog naar handelen, ‘pff, way to much effort en out of my league’. Dat dacht en voelde ik toen ik depressief was. Want dat doet depressie met je. Het verlamt je, put je uit, zuigt het leven uit je weg. Het vertroebelt bovendien je geest en vermogens en het legt een grijs-zwarte deken over je leven en je gedachtes. Zo heb ik het tenminste ervaren, want voor iedereen ziet een depressie er anders uit.

Doen wat goed voor je is

Inmiddels ben ik ervan overtuigd dat dingen doen wél helpt. De juiste dingen tenminste. De dingen die goed voor je zijn, en waar je zonder depressie (duurzaam) gelukkig van zou worden, of van zou kunnen worden. Wat mij vooral hielp – ‘toevallig’ in lijn met de gelukstheorie: er voor anderen zijn door dingen te doen die ook voor mij goed waren.

‘Ik voel me een completer en rijker mens door m’n ervaringen en door de fijne samenwerkingen en contacten.’

Zo heb ik in tijden van depressie vrienden en familie op een laagdrempelige manier geholpen; in de tuin, door een luisterend oor te bieden tijdens een wandeling of m’n kwaliteiten te gebruiken om ze in het zonnetje te zetten. Ook ben ik vrijwilligerswerk gaan doen: binnen de ouderenzorg (erg dankbaar werk) en bij Villa Voorstad in Deventer, een geweldig buurtcollectief vlakbij. Leuk bijeffect: het voelt alsof ik sindsdien 15 lieve opa’s en oma’s heb en een hele nieuwe familie en wijk. Ik voel me een completer en rijker mens door m’n ervaringen en door de fijne samenwerkingen en contacten.

Niet teveel nadenken

Wat me ook erg heeft geholpen in tijden van depressie: dingen DOEN, zonder al teveel na te denken. Op pad met vrienden of familie, de natuur in, sporten met vrienden, muziek luisteren, een festival bezoeken; dingen waarvan ik wist dat ze me ‘normaal gesproken’ energie gaven. Ik denk dat in mijn geval depressie een signaal en gevolg is geweest. Vooral m’n geest had even een time out nodig. Dat vraagt dat je accepteert dat je tijdelijk even niet zoveel kunt. Het vraagt om mildheid naar jezelf. Om rust, ruimte, afleiding en regelmaat en de kracht en discipline om toch goed voor jezelf te zorgen (en te laten zorgen). Welk advies mij goed heeft geholpen: zorg eerst dat je goed voor jezelf zorgt en er bovenop komt, dan volgen de juiste inzichten en gedachtes vanzelf. Wat me overigens ook goed heeft geholpen om niet teveel na te denken: mindfulness.

‘Bovendien; vrienden en familie steunden me…’

Ook openheid heeft me geholpen: accepteren en benoemen wat er aan de hand is. Objectief naar je probleem kijken en vanuit openheid zoeken naar oplossingen, met mensen die er verstand van hebben – of er ervaring mee hebben. Bovendien; vrienden en familie steunden me, lieten me vaker weten dat ik er toe doe (een kaartje met lieve tekst betekent zóveel) – en ik kon (en kan) bij hen altijd mezelf zijn. Erg waardevol! Het is belangrijk om je eigenheid te omarmen – in tijden dat het goed gaat, maar ook in tijden dat het even niet meezit. Ik merk dat ik door de vele momenten waarop ik gedwongen ben om naar mezelf te kijken en mezelf te ontwikkelen, ik mezelf inmiddels erg goed ken. Ik voel me daarin steeds vrijer, en dat is me veel waard!

Tot slot: droom het en DOE het! Inmiddels, na jaren van ‘zwemmen, leren en zoeken’ weet ik hoe ik mijn kwetsbaarheid positief kan inzetten. Ik ben onderweg om er nog meer mijn kracht van te maken en om er mijn werk van te maken. Dat laatste doe ik al deels, waarbij het voelt als hobby, passie of misschien wel levensmissie. Dat gun ik iedereen! Daarom: DOE, ontdek, ervaar, praat, leer & reflecteer. En betrek daarbij vooral anderen. Ik wens je heel veel succes!

Meer zien, lezen en ervaren: · ‘Wendy pakt regie’ (Twitter) · ‘Wendy deelt geluk’ (Twitter) · Blogs/artikelen Wendy op website Dimence · Impressie Doe Dag Westerdok Almelo · Artikel over Mindfulness op Nemokennislink.nl · The World Book of Happiness, Leo Bormans