Door Samen Sterk-ambassadeur Linda van der Kwast

Misschien was het makkelijker in de jaren 70 en 80. De jaren toen ik opgroeide, en er nog geen internet was met blogs en vlogs. Nog geen social media waar selfies en influencers het beeld bepaalden. Een wereld waar ik mijzelf niet hoefde af te meten ten opzichte van een ander in duimpjes en aantallen volgers.

Misschien. Toch waren er ook toen invloeden buiten mij waarmee ik mijzelf ging vergelijken. Videoclips op televisie. Posters en verhalen in bladen. En de andere tieners om mij heen op school. In een poging om te blijven staan heb ik delen van mijzelf weggestopt. Kanten van mijzelf die ik nooit terug zag in al die voorbeelden om mij heen en die door anderen ook niet zo gewaardeerd werden; zoals mijn gevoelige kant.

Er is altijd wel iemand die ons een spiegel voorhoudt. Waarin we onszelf zien en met wie we onszelf gaan vergelijken.

Invloeden zijn er altijd. We zijn niet alleen op deze wereld en omdat wij (gelukkig!) zo verschillend zijn, is er altijd wel iemand die ons een spiegel voorhoudt. Een waarin we onszelf zien en met wie we onszelf gaan vergelijken.

Welke leeftijd ik ook heb en in welke tijd ik ook leef, die invloeden blijven. Nog steeds zijn er beelden in bladen en op het net die mij vertellen hoe mijn leven er mooier en perfecter uit zou moeten zien. Dat ik altijd vrolijk en positief moet zijn. En zodra ik iets van mijzelf laat zien of horen, zijn er altijd wel mensen die daarover een mening hebben en zonder schroom die mening met mij delen. Gevraagd, maar nog vaker ongevraagd.

Maar er is voor mij één groot verschil met die jaren van toen. Misschien is het omdat ik een stuk ouder ben, en is het waar dat je je dan niet meer zoveel aantrekt van wat anderen van je vinden. Nee…het zit hem ook in iets anders. Het feit dat ik veel minder met mijn gedachten bezig ben.

Bij alles wat er in mijn leven gebeurt, stel ik mijzelf één vraag: ‘voelt dit goed voor mij?’

Want wat anderen ook zeggen en laten zien, ik weet dat er altijd één ding is waarop ik kan vertrouwen. En dat is mijn eigen gevoel. Bij alles wat er in mijn leven gebeurt, stel ik mijzelf één vraag: ‘voelt dit goed voor mij?’

Bij het lezen van berichten op Instagram en Facebook; ‘Voel ik mij ontspannen en vrolijk? Of eerder gespannen en geïrriteerd?’ Na het spreken van een andere persoon; ‘Voel ik mij vol energie of na afloop helemaal leeg en zwaar’. Bij het kiezen van vrienden: ‘Zijn het mensen die er ook zijn op de minder leuke momenten? Of alleen wanneer ik iets leuks te delen heb. Wanneer ik naar ze uitreik, geven zij ook liefde en aandacht terug?’

Steeds beter kan ik voelen wat goed voor mij is en wat niet. En heb ik geleerd dat ik altijd een keuze heb. Een keuze om bepaalde personen of nieuwskanalen niet te volgen. Een keuze om ergens ‘nee’ tegen te zeggen en voor het best mogelijke voor mijzelf te gaan. Of om negativiteit niet te voeden en helemaal niet te reageren.

Hoe meer gezonde keuzes ik leer maken, hoe steviger ik mij ga voelen.

Nee, dat is niet verkeerd. Het wordt egoïstisch wanneer ik het zou doen om mijzelf boven een ander te verheffen. Het is goede zelfzorg wanneer ik merk dat sommige personen of situaties ongezond voor mij zijn.

Want hoe meer gezonde keuzes ik leer maken, hoe steviger ik mij ga voelen. Want ik plaats mijzelf dan in gezonde situaties en in gezonde relaties. Waar ik ruimte heb om mijzelf, met alles wat ik ben, te zijn. En dat te laten zien aan de mensen om mij heen. Zo leer ik steeds beter mij zelf te vertrouwen.

Lees ook de andere blogs van Linda op haar eigen website.

verder lezen

Door Samen Sterk-ambassadeur Linda van der Kwast

Misschien was het makkelijker in de jaren 70 en 80. De jaren toen ik opgroeide, en er nog geen internet was met blogs en vlogs. Nog geen social media waar selfies en influencers het beeld bepaalden. Een wereld waar ik mijzelf niet hoefde af te meten ten opzichte van een ander in duimpjes en aantallen volgers.

Misschien. Toch waren er ook toen invloeden buiten mij waarmee ik mijzelf ging vergelijken. Videoclips op televisie. Posters en verhalen in bladen. En de andere tieners om mij heen op school. In een poging om te blijven staan heb ik delen van mijzelf weggestopt. Kanten van mijzelf die ik nooit terug zag in al die voorbeelden om mij heen en die door anderen ook niet zo gewaardeerd werden; zoals mijn gevoelige kant.

Er is altijd wel iemand die ons een spiegel voorhoudt. Waarin we onszelf zien en met wie we onszelf gaan vergelijken.

Invloeden zijn er altijd. We zijn niet alleen op deze wereld en omdat wij (gelukkig!) zo verschillend zijn, is er altijd wel iemand die ons een spiegel voorhoudt. Een waarin we onszelf zien en met wie we onszelf gaan vergelijken.

Welke leeftijd ik ook heb en in welke tijd ik ook leef, die invloeden blijven. Nog steeds zijn er beelden in bladen en op het net die mij vertellen hoe mijn leven er mooier en perfecter uit zou moeten zien. Dat ik altijd vrolijk en positief moet zijn. En zodra ik iets van mijzelf laat zien of horen, zijn er altijd wel mensen die daarover een mening hebben en zonder schroom die mening met mij delen. Gevraagd, maar nog vaker ongevraagd.

Maar er is voor mij één groot verschil met die jaren van toen. Misschien is het omdat ik een stuk ouder ben, en is het waar dat je je dan niet meer zoveel aantrekt van wat anderen van je vinden. Nee…het zit hem ook in iets anders. Het feit dat ik veel minder met mijn gedachten bezig ben.

Bij alles wat er in mijn leven gebeurt, stel ik mijzelf één vraag: ‘voelt dit goed voor mij?’

Want wat anderen ook zeggen en laten zien, ik weet dat er altijd één ding is waarop ik kan vertrouwen. En dat is mijn eigen gevoel. Bij alles wat er in mijn leven gebeurt, stel ik mijzelf één vraag: ‘voelt dit goed voor mij?’

Bij het lezen van berichten op Instagram en Facebook; ‘Voel ik mij ontspannen en vrolijk? Of eerder gespannen en geïrriteerd?’ Na het spreken van een andere persoon; ‘Voel ik mij vol energie of na afloop helemaal leeg en zwaar’. Bij het kiezen van vrienden: ‘Zijn het mensen die er ook zijn op de minder leuke momenten? Of alleen wanneer ik iets leuks te delen heb. Wanneer ik naar ze uitreik, geven zij ook liefde en aandacht terug?’

Steeds beter kan ik voelen wat goed voor mij is en wat niet. En heb ik geleerd dat ik altijd een keuze heb. Een keuze om bepaalde personen of nieuwskanalen niet te volgen. Een keuze om ergens ‘nee’ tegen te zeggen en voor het best mogelijke voor mijzelf te gaan. Of om negativiteit niet te voeden en helemaal niet te reageren.

Hoe meer gezonde keuzes ik leer maken, hoe steviger ik mij ga voelen.

Nee, dat is niet verkeerd. Het wordt egoïstisch wanneer ik het zou doen om mijzelf boven een ander te verheffen. Het is goede zelfzorg wanneer ik merk dat sommige personen of situaties ongezond voor mij zijn.

Want hoe meer gezonde keuzes ik leer maken, hoe steviger ik mij ga voelen. Want ik plaats mijzelf dan in gezonde situaties en in gezonde relaties. Waar ik ruimte heb om mijzelf, met alles wat ik ben, te zijn. En dat te laten zien aan de mensen om mij heen. Zo leer ik steeds beter mij zelf te vertrouwen.

Lees ook de andere blogs van Linda op haar eigen website.

verder lezen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *