Door: Jennifer Roelofs via haar blog Worth2remember

Welk gevoel wekt het gloren van een nieuwe dag op bij jou? Sta je vrolijk op, zin om deze dag te leven? Sta je op, vermoeid en met tegenzin? Ga je laat slapen, of juist vroeg naar bed? Vragen die een diepere gedachten laten spreken, er heerst een taboe op het uiten van emoties en het laten zien van je ware ik. Een schaamte om eerlijk te zeggen dat je een mens bent, die niet aan alle maatstaven kan voldoen. Gewoonweg omdat ieder mens anders in elkaar steekt.

'Gedachten kunnen een eigen leven gaan leiden en zo ook gevoelens.'

Hoe voel jij je vandaag? Sta jij stil bij wat er in je leeft, of begint je race tegen de klok al wanneer je opstaat? Het is zo belangrijk om niet voorbij te gaan aan dat wat er in je leeft. Gedachten kunnen een eigen leven gaan leiden en zo ook gevoelens. Je kunt ze wegstoppen maar ze verdwijnen niet. Een nieuwe dag, vol kansen, mogelijkheden, ontmoetingen, zegeningen of langzame minuten, die heel traag wegtikken.

Eerlijkheid

Ik zal in alle eerlijkheid vertellen, dat een nieuwe dag voor mij geen vreugde oproept. Een diepe zucht ontsnapt me. Uren die ik in moet zien te vullen, maar waarmee? Het is alsof je op Facebook naar beneden scrolt en alle “perfecte” verhalen en belevenissen ziet en leest. Dat is de reden dat ik FB verwijderd heb. Ik kon geen inkijk geven in mijn leven dat boeiend of interessant genoeg was. Althans dat vond ik. Inmiddels ben ik zover dat ik mensen geen inkijk wil geven in mijn leven. Wat ik doormaak is met geen foto vast te leggen, noch met een woord te beschrijven.

Toch probeer ik hier eerlijk mijn verhaal te delen. Dit doe ik niet om medelijden op te wekken, verre van dat! Ik hoop er juist mensen door te raken. De taboe te doorbreken die er binnen de GGZ is. Mensen spreken niet graag over “problemen”.

Uitdagingen

In mijn ogen zijn de “problemen” waarover men spreekt in de GGZ, juist uitdagingen. De een kan nu eenmaal makkelijker omgaan met een obstakel, gebeurtenis, ziekte of situatie dan een ander. Wat voor mij een probleem is, hoeft voor een ander geen probleem te zijn. Alles heeft te maken met onze kijk op het leven, wat we hebben doorgemaakt, wat ons heeft gemaakt tot wie we nu zijn. De een heeft over rustig water heen gedobberd, de ander heeft gezwommen voor zijn leven om de stroming te overleven, de ander heeft leren surfen op de golven en weer een ander heeft geleerd te drijven vanuit een stille kracht. Het feit is dat eenieder, zijn eigen uitdagingen in het leven heeft gekend. Zowel grote als kleine “beproevingen”. Opvoeding speelt een essentiële rol in de ontwikkeling van een kind tot een volwassen persoon. Hoe sta jij in het leven? Wat heeft jouw leven gevormd, gebroken of versterkt?

Belevingswereld

De reden dat er een taboe heerst in de wereld over de GGZ en nog vele andere zaken, waar ik nu niet op in zal gaan, is gekomen door het beeld wat wordt weergegeven.

'Wanneer jij tien keer gebeten bent door een hond, kun je gaan denken dat alle honden gevaarlijk zijn en bijten. Dit hoeft echter niet zo te zijn.'

Als kind heb ik vooral gezien en gehoord: “Jongens huilen niet, zij zijn stoer”, “Meisjes mogen huilen want zij zijn emotioneler”, “Vuile was hang je niet buiten, dat hang je binnen op”, “Narigheid wordt niet uitgesproken, het wordt in een doofpot gestopt”. En zo zijn er nog vele voorbeelden te noemen. Wanneer jij tien keer gebeten bent door een hond, kun je gaan denken dat alle honden gevaarlijk zijn en bijten. Dit hoeft echter niet zo te zijn. Maar in jouw belevingswereld is dit de waarheid geworden. Zo zijn er vele gedachten en overtuigingen, gevormd in ons leven door wat we hebben meegemaakt. Het punt is dat er bij iedereen andere situaties zijn geweest en er allerlei factoren een rol hebben gespeeld. Geen enkel leven is hetzelfde.

'Er heerst een enorme sfeer van schaamte, faalangst, angst voor afwijzing, angst voor zwakte en ga zo maar door.'

Er zijn vele reden om het taboe te doorbreken. Bovenal het taboe dat rust op psychische zorg en de psychische gesteldheid van een mens is gevormd door de meningen van vele mensen in deze wereld. Er heerst een enorme sfeer van schaamte, faalangst, angst voor afwijzing, angst voor zwakte en ga zo maar door.

Laat jezelf zien

Mijn conclusie: ik wil je aanmoedigen om juist jezelf te zijn. Laat je lachen gehoord worden, je tranen gezien worden, je angsten besproken worden en je gedachten gedeeld worden. Dat wat jou soms kwaad of verdrietig maakt, zegt iets over jouw grenzen. Deze mogen helder zijn. Dat kan alleen door ze te arceren! Mijn grens is niet jouw grens, mijn pijn is niet jouw pijn, mijn verdriet is anders dan jouw verdriet en mijn angsten zijn anders dan jouw angsten. Maar dit alles maakt ons mens. En als wij het durven delen, onszelf laten zien dan kan het een openheid teweegbrengen. Ik ben ervan overtuigd dat jij een ander kunt helpen, juist door wat je hebt meegemaakt. Want ik weet zeker dat jij vele lessen geleerd hebt. Wat heeft jou sterker in het leven doen staan?

Wat heb jij geleerd? Deel het, laat het zien, straal, vecht om jouw “echte ik” eer te bewijzen.

Door: Jennifer Roelofs via haar blog Worth2remember

Welk gevoel wekt het gloren van een nieuwe dag op bij jou? Sta je vrolijk op, zin om deze dag te leven? Sta je op, vermoeid en met tegenzin? Ga je laat slapen, of juist vroeg naar bed? Vragen die een diepere gedachten laten spreken, er heerst een taboe op het uiten van emoties en het laten zien van je ware ik. Een schaamte om eerlijk te zeggen dat je een mens bent, die niet aan alle maatstaven kan voldoen. Gewoonweg omdat ieder mens anders in elkaar steekt.

‘Gedachten kunnen een eigen leven gaan leiden en zo ook gevoelens.’

Hoe voel jij je vandaag? Sta jij stil bij wat er in je leeft, of begint je race tegen de klok al wanneer je opstaat? Het is zo belangrijk om niet voorbij te gaan aan dat wat er in je leeft. Gedachten kunnen een eigen leven gaan leiden en zo ook gevoelens. Je kunt ze wegstoppen maar ze verdwijnen niet. Een nieuwe dag, vol kansen, mogelijkheden, ontmoetingen, zegeningen of langzame minuten, die heel traag wegtikken.

Eerlijkheid

Ik zal in alle eerlijkheid vertellen, dat een nieuwe dag voor mij geen vreugde oproept. Een diepe zucht ontsnapt me. Uren die ik in moet zien te vullen, maar waarmee? Het is alsof je op Facebook naar beneden scrolt en alle “perfecte” verhalen en belevenissen ziet en leest. Dat is de reden dat ik FB verwijderd heb. Ik kon geen inkijk geven in mijn leven dat boeiend of interessant genoeg was. Althans dat vond ik. Inmiddels ben ik zover dat ik mensen geen inkijk wil geven in mijn leven. Wat ik doormaak is met geen foto vast te leggen, noch met een woord te beschrijven.

Toch probeer ik hier eerlijk mijn verhaal te delen. Dit doe ik niet om medelijden op te wekken, verre van dat! Ik hoop er juist mensen door te raken. De taboe te doorbreken die er binnen de GGZ is. Mensen spreken niet graag over “problemen”.

Uitdagingen

In mijn ogen zijn de “problemen” waarover men spreekt in de GGZ, juist uitdagingen. De een kan nu eenmaal makkelijker omgaan met een obstakel, gebeurtenis, ziekte of situatie dan een ander. Wat voor mij een probleem is, hoeft voor een ander geen probleem te zijn. Alles heeft te maken met onze kijk op het leven, wat we hebben doorgemaakt, wat ons heeft gemaakt tot wie we nu zijn. De een heeft over rustig water heen gedobberd, de ander heeft gezwommen voor zijn leven om de stroming te overleven, de ander heeft leren surfen op de golven en weer een ander heeft geleerd te drijven vanuit een stille kracht. Het feit is dat eenieder, zijn eigen uitdagingen in het leven heeft gekend. Zowel grote als kleine “beproevingen”. Opvoeding speelt een essentiële rol in de ontwikkeling van een kind tot een volwassen persoon. Hoe sta jij in het leven? Wat heeft jouw leven gevormd, gebroken of versterkt?

Belevingswereld

De reden dat er een taboe heerst in de wereld over de GGZ en nog vele andere zaken, waar ik nu niet op in zal gaan, is gekomen door het beeld wat wordt weergegeven.

‘Wanneer jij tien keer gebeten bent door een hond, kun je gaan denken dat alle honden gevaarlijk zijn en bijten. Dit hoeft echter niet zo te zijn.’

Als kind heb ik vooral gezien en gehoord: “Jongens huilen niet, zij zijn stoer”, “Meisjes mogen huilen want zij zijn emotioneler”, “Vuile was hang je niet buiten, dat hang je binnen op”, “Narigheid wordt niet uitgesproken, het wordt in een doofpot gestopt”. En zo zijn er nog vele voorbeelden te noemen. Wanneer jij tien keer gebeten bent door een hond, kun je gaan denken dat alle honden gevaarlijk zijn en bijten. Dit hoeft echter niet zo te zijn. Maar in jouw belevingswereld is dit de waarheid geworden. Zo zijn er vele gedachten en overtuigingen, gevormd in ons leven door wat we hebben meegemaakt. Het punt is dat er bij iedereen andere situaties zijn geweest en er allerlei factoren een rol hebben gespeeld. Geen enkel leven is hetzelfde.

‘Er heerst een enorme sfeer van schaamte, faalangst, angst voor afwijzing, angst voor zwakte en ga zo maar door.’

Er zijn vele reden om het taboe te doorbreken. Bovenal het taboe dat rust op psychische zorg en de psychische gesteldheid van een mens is gevormd door de meningen van vele mensen in deze wereld. Er heerst een enorme sfeer van schaamte, faalangst, angst voor afwijzing, angst voor zwakte en ga zo maar door.

Laat jezelf zien

Mijn conclusie: ik wil je aanmoedigen om juist jezelf te zijn. Laat je lachen gehoord worden, je tranen gezien worden, je angsten besproken worden en je gedachten gedeeld worden. Dat wat jou soms kwaad of verdrietig maakt, zegt iets over jouw grenzen. Deze mogen helder zijn. Dat kan alleen door ze te arceren! Mijn grens is niet jouw grens, mijn pijn is niet jouw pijn, mijn verdriet is anders dan jouw verdriet en mijn angsten zijn anders dan jouw angsten. Maar dit alles maakt ons mens. En als wij het durven delen, onszelf laten zien dan kan het een openheid teweegbrengen. Ik ben ervan overtuigd dat jij een ander kunt helpen, juist door wat je hebt meegemaakt. Want ik weet zeker dat jij vele lessen geleerd hebt. Wat heeft jou sterker in het leven doen staan?

Wat heb jij geleerd? Deel het, laat het zien, straal, vecht om jouw “echte ik” eer te bewijzen.