Door Jessica
Gemiddeld een kwart van de mensen in Nederland heeft psychische problemen. Bijvoorbeeld autismeverwante stoornissen, angststoornissen, depressies, persoonlijkheidsstoornissen en zo zijn er nog veel meer psychische aandoeningen die mensen kunnen hebben.

Er is veel onbegrip rondom psychische problemen. Mensen met psychische problematiek hebben het vaak al moeilijk genoeg en dan krijgen ze ook nog vaak te horen dat ze zich aanstellen, overdrijven of dat ze het verzonnen hebben.
Stigma komt voort uit onwetendheid. Door de onwetendheid gaan mensen vooroordelen vormen en spreken deze vaak ook uit. Stigmatisering maakt het alleen maar moeilijker voor iemand met psychische problemen.

Stel dat ze zeggen dat ik gek ben, omdat ik psychische problematiek heb.

Terwijl steun en begrip juist gewaardeerd wordt door mensen met psychische problematiek. Van hun naaste omgeving, maar ook van artsen en hulpverleners. Omdat je het niet kan zien, hoeft niet te zeggen dat er niets aan de hand is. Een psychische aandoening kan net zo ernstig zijn als een lichamelijke ziekte.

Last van onbegrip

Zelf heb ik ook ervaring met stigma. Ik heb last van zelfstigma, omdat ik bang ben voor reacties van anderen. Dit is vooral ontstaan door wat verschillende mensen tegen mij gezegd hebben, opmerkingen als dat ik niets waard ben. Nadat die ene oogarts gezegd heeft dat ik mijn klachten verzonnen heb, ook al heeft een andere oogarts dit goedgemaakt, ben ik iedere keer angstig als ik (ook voor iets lichamelijks) naar het ziekenhuis moet. Naar een arts die ik niet ken. Stel dat ze zeggen dat ik gek ben, omdat ik psychische problematiek heb. Ook heb ik bij de ggz last van onbegrip gehad, ik vond het moeilijk om hiermee om te gaan.

Ik hoop dat er meer begrip rondom psychische problemen komt, omdat het serieuze aandoeningen zijn die mensen hun leven drastisch kunnen veranderen.

Door Jessica
Gemiddeld een kwart van de mensen in Nederland heeft psychische problemen. Bijvoorbeeld autismeverwante stoornissen, angststoornissen, depressies, persoonlijkheidsstoornissen en zo zijn er nog veel meer psychische aandoeningen die mensen kunnen hebben.

Er is veel onbegrip rondom psychische problemen. Mensen met psychische problematiek hebben het vaak al moeilijk genoeg en dan krijgen ze ook nog vaak te horen dat ze zich aanstellen, overdrijven of dat ze het verzonnen hebben.
Stigma komt voort uit onwetendheid. Door de onwetendheid gaan mensen vooroordelen vormen en spreken deze vaak ook uit. Stigmatisering maakt het alleen maar moeilijker voor iemand met psychische problemen.

Stel dat ze zeggen dat ik gek ben, omdat ik psychische problematiek heb.

Terwijl steun en begrip juist gewaardeerd wordt door mensen met psychische problematiek. Van hun naaste omgeving, maar ook van artsen en hulpverleners. Omdat je het niet kan zien, hoeft niet te zeggen dat er niets aan de hand is. Een psychische aandoening kan net zo ernstig zijn als een lichamelijke ziekte.

Last van onbegrip

Zelf heb ik ook ervaring met stigma. Ik heb last van zelfstigma, omdat ik bang ben voor reacties van anderen. Dit is vooral ontstaan door wat verschillende mensen tegen mij gezegd hebben, opmerkingen als dat ik niets waard ben. Nadat die ene oogarts gezegd heeft dat ik mijn klachten verzonnen heb, ook al heeft een andere oogarts dit goedgemaakt, ben ik iedere keer angstig als ik (ook voor iets lichamelijks) naar het ziekenhuis moet. Naar een arts die ik niet ken. Stel dat ze zeggen dat ik gek ben, omdat ik psychische problematiek heb. Ook heb ik bij de ggz last van onbegrip gehad, ik vond het moeilijk om hiermee om te gaan.

Ik hoop dat er meer begrip rondom psychische problemen komt, omdat het serieuze aandoeningen zijn die mensen hun leven drastisch kunnen veranderen.

3 reacties “(Zelf)stigma

  1. Beste Jessica,
    Wat je beschrijft is precies hoe ik het ook ervaar.
    Juist begrip en hulp zou maken dat je je beter gaat voelen als patiënt .
    Maar vaak gebeurd het tegenovergestelde. Ik heb het ook meegemaakt bij artsen, hulpverleners en familie.
    Fijn dat je het zo opgeschreven hebt. Daardoor voel ik me weer even minder een aansteller…..

  2. Ik heb wat geshreven, kon nie slapen en heb de knoop door gehakt om het eindelijk op papier te zetten. Na een zin te hebben gegoogled kwam ik hier uit. Nu heb ik de neiging om het gewoon te posten. Dus doe ik dat dan ook maar. Ik weet niet of dit de juiste plek is om dit te posten maar ik hoop dat het herkenbaar is.

    Ik heb opgeschreven wat er ongeveer in me om kan gaan voor de nachtrust. Ik word er ook erg emotioneel van, meer dan ik had verwacht. Kompt ie dan:

    Wie zie je staan, als je mij zo ziet, met mijn onverzorgde kop en die verslete kleren. Mischien die dag wel stinkend naar sweet. omdat ik het allemaal even niet meer weet.
    nap je het dan niet? Wat zie je dan? Een loser? Iemand die beter zijn best moet doen? Snap je het dan niet? Waarom oordeel je zo snel? Ik zit niet lekker in mijn vel!
    En zo ben ik niet alleen, maar het voelt het zo, wat nou als ik geen 1,95M was en geen mooie kop had? Zou ik dan al hebben opgegeven? wat loop je uberhoubt te zijken!? wanneer hou ik er is mee op! het zit toch allemaal in je kop?
    Zit het allemaal in mijn kop? waar baseer ik het dan op?
    Ik zou zo graag willen dat ik mijn ervaring kon delen op zon manier dat je me begrijpt.Maar ik begrijp het zelf niet…… Waarom ben ik zo lui? Ben ik lui? Waarom? Waarom voel ik me zo ongemakkelijk als ik gewoon even naar de supermarkt stap. Waarom is hij wel zeker van zichself?
    Wat snapt hij wel dat ik niet snap? Of wat snapt hij niet, dat ik wel snap? Ik weet het even niet meer.
    Je stelt jezelf allemaal vragen. Vragen die dagen, wanneer je merkt dat zij wel lol hebben, in hun werk, in hun opleiding. Waarom ik niet? Wanneer je merkt, dat zij wel een vlotte babbel hebben, of een relatie. Waarom ik niet?
    Waarom is de mensheid zo gierig, waarom al die macht? Waarom doe je zo stoer? Waarom ben jij presentator geworden? je word verdomme al bang van een wesp? Waarom heb ik zon last van mijn angst in deze maatschapij? Waarom leven we niet in het oerwoud? tussen de leeuwen en slangen.
    Waar ik de dappere zou zijn, en niet jij!

    Maarja, het leven is niet eerlijk en ik heb eigelijk niks te klagen. Of wel? Ik weet het niet meer. Snap ik het nou niet? Of jullie? Is dat een terechte vraag? Ik snap het niet meer.

    En als ik me al zo voel, iemand die hier geboren is….. onbegrip is een sterk begrip al begrijpt men dat helaas niet altijd.

    1. Hoi,

      Wat een mooi verhaal! Dapper dat je het zo durft te delen! Vooral een van de laatste zinnen vind ik erg mooi en raakt mij echt (op een positieve manier): onbegrip is een sterk begrip al begrijpt men dat helaas niet altijd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *