Het boek ‘Zolang er mensen zijn zijn er stemmen’ is een idee van journalist Paul Custers. Voor het boek ging hij in gesprek met mensen die stemmen horen, mensen die anders waarnemen, mensen die helpen, behandelen en onderzoeken, en met mensen van Stichting Weerklank. Het boek is een verzameling verhalen, waarvan je een preview kunt lezen op de site van Stichting Weerklank.

Samenvatting

De gesprekken voor Zolang er mensen zijn zijn er stemmen werden gevoerd in de periode van 15 september 2015 tot 30 november 2016. De geïnterviewden hebben ingestemd met de weerslag van die ontmoetingen zoals opgenomen in dit boek. Dat was voor menigeen die stemmen hoort een moeilijke afweging. Iedereen onderschreef weliswaar zonder enige aarzeling het doel van deze uitgave: openheid over stemmen horen, meer inzicht en begrip vragen van de lezers en daarmee het terugdringen van vooroordelen over (mensen die) stemmen horen evenals het opheffen van (zelf)stigma. Maar om dan meteen zelf openlijk en kwetsbaar te laten weten wat je is overkomen, is een heel andere afweging. Sommige gesprekspartners hebben uiteindelijk hun toestemming om te publiceren ingetrokken, een enkele keer nadat eerder al was ingestemd met een bijdrage voor dit boek. Journalist Paul Custers heeft dat vanzelfsprekend geaccepteerd en zeker ook gerespecteerd. Het is al heel moedig dat ze hem, een journalist, een leek, een buitenstaander, toch hebben toegelaten in hun bijzondere wereld!

‘Openheid over stemmen horen, meer inzicht en begrip vragen van de lezers.’

In dit boek hebben we een beeld willen schetsen van wat er allemaal samenhangt met stemmen horen. We hebben vanuit uiteenlopende opvattingen en visies een beeld samengesteld over stemmen horen. Het doel is om aan te geven wat mensen die stemmen horen kunnen ervaren en wat ze (zouden kunnen) ondernemen om daarmee om te gaan. We hopen en verwachten ook dat de lezers met dit boek hun kennis van en begrip voor mensen die stemmen horen en/of andere bijzondere persoonsgebonden belevingen ervaren, kunnen verruimen. Dat kan bijdragen aan het verminderen van vooroordelen en daarmee aan het terugdringen van (zelf)stigma.

Tot slot wil ik journalist Paul Custers hartelijk bedanken voor zijn integere en onvermoeibare inzet voor Zolang er stemmen zijn zijn er mensen. Ik heb ook van zijn gesprekspartners mogen vernemen dat hij met veel empathie en een open houding zijn professionele werk heeft gedaan.