Door: Francine Postma

Midden op een drukke werkdag barstte pedagoge Saskia (23, niet haar echte naam) in huilen uit. ‘Ik kon niet meer stoppen en meldde me ziek. De psycholoog dacht in eerste instantie aan een paniekstoornis. Dat heb ik mijn werkgever eerlijk verteld. Na een paar weken wilde ik weer halve dagen gaan werken. Maar mijn baas vond mijn toestand “te onzeker”. Mijn tijdelijke contract werd vervolgens niet verlengd.’

Uiteindelijk zat Saskia na de zomer van 2014 vier maanden thuis met een depressie. Ze ging in therapie en toen ze voldoende was hersteld, solliciteerde ze op een nieuwe baan. ‘Uit angst om niet aangenomen te worden vertelde ik niets over mijn psychische problemen. Ik had een verhaal voorbereid over een verre reis om het gat op mijn cv te verklaren. Maar er werd helemaal niet naar gevraagd en ik kreeg de baan.’

'Straks word ik weer ontslagen.'

Tot nu toe gaat het goed, zegt ze. ‘Ik ken intussen mijn eigen valkuilen en zorg veel beter voor mezelf dan voor die depressie. Toch durf ik mijn baas en collega’s niet in vertrouwen te nemen. Straks word ik weer ontslagen. Dat voelt soms raar. En wat vertel ik als ik een terugval krijg?’

Een op de zes werknemers heeft of krijgt ooit psychische problemen tijdens zijn of haar loopbaan, blijkt uit onderzoek. Dat kunnen lichte klachten zijn als concentratieproblemen, gevoeligheid voor stress en angst­ en paniekklachten, maar ook ernstigere: burn­out, depressie, persoonlijkheidsstoornissen en ontwikkelingsstoornissen als autisme en ADHD.

‘Soms zijn een paar aanpassingen nodig, zoals een rustigere werkplek of andere werktijden. Maar dat hoeft absoluut geen problemen op te leveren voor de werkgever.’

‘De meeste van die klachten, ook de zwaardere, zijn goed te behandelen en je kunt er prima mee functioneren,’ zegt arbeidspsycholoog Lonneke Mechelse. Ze is verbonden aan de stichting Samen Sterk Zonder Stigma, die het taboe op psychische stoornissen wil doorbreken. ‘Soms zijn een paar aanpassingen nodig, zoals een rustigere werkplek of andere werktijden. Maar dat hoeft absoluut geen problemen op te leveren voor de werkgever.’

De rest van het artikel lezen? Bekijk het volledige artikel hier

Door: Francine Postma

Midden op een drukke werkdag barstte pedagoge Saskia (23, niet haar echte naam) in huilen uit. ‘Ik kon niet meer stoppen en meldde me ziek. De psycholoog dacht in eerste instantie aan een paniekstoornis. Dat heb ik mijn werkgever eerlijk verteld. Na een paar weken wilde ik weer halve dagen gaan werken. Maar mijn baas vond mijn toestand “te onzeker”. Mijn tijdelijke contract werd vervolgens niet verlengd.’

Uiteindelijk zat Saskia na de zomer van 2014 vier maanden thuis met een depressie. Ze ging in therapie en toen ze voldoende was hersteld, solliciteerde ze op een nieuwe baan. ‘Uit angst om niet aangenomen te worden vertelde ik niets over mijn psychische problemen. Ik had een verhaal voorbereid over een verre reis om het gat op mijn cv te verklaren. Maar er werd helemaal niet naar gevraagd en ik kreeg de baan.’

‘Straks word ik weer ontslagen.’

Tot nu toe gaat het goed, zegt ze. ‘Ik ken intussen mijn eigen valkuilen en zorg veel beter voor mezelf dan voor die depressie. Toch durf ik mijn baas en collega’s niet in vertrouwen te nemen. Straks word ik weer ontslagen. Dat voelt soms raar. En wat vertel ik als ik een terugval krijg?’

Een op de zes werknemers heeft of krijgt ooit psychische problemen tijdens zijn of haar loopbaan, blijkt uit onderzoek. Dat kunnen lichte klachten zijn als concentratieproblemen, gevoeligheid voor stress en angst­ en paniekklachten, maar ook ernstigere: burn­out, depressie, persoonlijkheidsstoornissen en ontwikkelingsstoornissen als autisme en ADHD.

‘Soms zijn een paar aanpassingen nodig, zoals een rustigere werkplek of andere werktijden. Maar dat hoeft absoluut geen problemen op te leveren voor de werkgever.’

‘De meeste van die klachten, ook de zwaardere, zijn goed te behandelen en je kunt er prima mee functioneren,’ zegt arbeidspsycholoog Lonneke Mechelse. Ze is verbonden aan de stichting Samen Sterk Zonder Stigma, die het taboe op psychische stoornissen wil doorbreken. ‘Soms zijn een paar aanpassingen nodig, zoals een rustigere werkplek of andere werktijden. Maar dat hoeft absoluut geen problemen op te leveren voor de werkgever.’

De rest van het artikel lezen? Bekijk het volledige artikel hier

Posted in Geen categorie

2 reacties “Hoeveel moet je vertellen?

  1. Hoi,
    Er zullen werkgevers zijn die dit doen maar ken je het vergrootglas? Juist!
    Ik heb inmiddels een gat van 2,5 jaar dat is wel een hele verre reis.
    Tevens ben ik 54 wat ook niet echt helpt.

  2. Alleen al in t woord “terugval” zit zoveel zelfstigma. Dat zeg je toch ook niet als je opnieuw griep krijgt of je opnieuw een migraine-aanval krijgt?
    Zelfs bij verslavingsgevoeligheid is t een oneerlijke term. Het suggereert dat je iets niet in de hand hebt. Dat je iets verkeerd gedaan hebt. Een knieval zou liever zijn en anders heb je er gewoon weer (even) last van. En als je dat echt kunt voelen dat aardig zijn voor jezelf is t wellicht ook gemakkelijker niet bang te zijn als men erachter komt.

Je kunt niet meer reageren.