Boekrecensie Partners

Al haar hele leven leeft Christine Otten (1961) met een vader die lijdt aan somberheid en extreme angsten. Met regelmaat is hij zo ziek dat hij moet worden opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis. In de in januari 2013 verschenen roman `Om adem te kunnen halen' beschrijft Otten hoe ze als 13-jarige getuige is van het feit dat haar vader voor een gedwongen opname uit huis wordt gehaald. Als hij twee jaar later onverwacht in de keuken staat, terwijl zij alleen thuis is, slaat de paniek toe. Wat moet die man hier, op deze plek, in haar leven? Ze vraagt hem met klem om weg te gaan, weg, weg……

Om adem te kunnen halen is een persoonlijke, indringende zoektocht naar de betekenis en de gevolgen van psychisch lijden voor een vader, zijn kinderen, zijn naaste omgeving. Een eerlijk boek over de angst van een dochter om dat lijden dichtbij te laten komen, er mee besmet te raken of om dat genetisch zelfs al te zijn. Het boek laat óók zien dat je met deze realiteit kunt leven en dat zelfs verzoening mogelijk is. Christine Otten slaagt er op een bijzonder openhartige manier in weer te geven hoe psychiatrische beperkingen een allesdoordringende invloed kunnen hebben op mensenlevens. Alleen al om die reden is dit boek echt een aanrader voor iedereen die zelf, als familielid of als werker te maken heeft met (mensen met) psychiatrische beperkingen.

Bijzonder aan de roman is dat Otten de teksten vanuit haar eigen perspectief, belevenissen en gedachten schrijft, maar soms ook in de huid van haar vader kruipt. Dat maakt de passages waarin hij vertelt hoe hij het leven in de instelling ervaart intiem en levensecht. Naast verhalen over ziekte en lijden biedt Om adem te kunnen halen ook een mooi tijdsbeeld van Nederland in de twintigste eeuw. Met alles wat Christine Otten ontdekt over de figuren uit haar jeugd, zoals een grootvader die worstelaar, acrobaat en communist was, onderhoudt ze de lezer elke bladzijde van het boek.

Audry van Vulpen

Amsterdam: Uitgeverij Atlas Contact
www.christineotten.nl

Boekrecensie Partners

Al haar hele leven leeft Christine Otten (1961) met een vader die lijdt aan somberheid en extreme angsten. Met regelmaat is hij zo ziek dat hij moet worden opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis. In de in januari 2013 verschenen roman `Om adem te kunnen halen’ beschrijft Otten hoe ze als 13-jarige getuige is van het feit dat haar vader voor een gedwongen opname uit huis wordt gehaald. Als hij twee jaar later onverwacht in de keuken staat, terwijl zij alleen thuis is, slaat de paniek toe. Wat moet die man hier, op deze plek, in haar leven? Ze vraagt hem met klem om weg te gaan, weg, weg……

Om adem te kunnen halen is een persoonlijke, indringende zoektocht naar de betekenis en de gevolgen van psychisch lijden voor een vader, zijn kinderen, zijn naaste omgeving. Een eerlijk boek over de angst van een dochter om dat lijden dichtbij te laten komen, er mee besmet te raken of om dat genetisch zelfs al te zijn. Het boek laat óók zien dat je met deze realiteit kunt leven en dat zelfs verzoening mogelijk is. Christine Otten slaagt er op een bijzonder openhartige manier in weer te geven hoe psychiatrische beperkingen een allesdoordringende invloed kunnen hebben op mensenlevens. Alleen al om die reden is dit boek echt een aanrader voor iedereen die zelf, als familielid of als werker te maken heeft met (mensen met) psychiatrische beperkingen.

Bijzonder aan de roman is dat Otten de teksten vanuit haar eigen perspectief, belevenissen en gedachten schrijft, maar soms ook in de huid van haar vader kruipt. Dat maakt de passages waarin hij vertelt hoe hij het leven in de instelling ervaart intiem en levensecht. Naast verhalen over ziekte en lijden biedt Om adem te kunnen halen ook een mooi tijdsbeeld van Nederland in de twintigste eeuw. Met alles wat Christine Otten ontdekt over de figuren uit haar jeugd, zoals een grootvader die worstelaar, acrobaat en communist was, onderhoudt ze de lezer elke bladzijde van het boek.

Audry van Vulpen

Amsterdam: Uitgeverij Atlas Contact
www.christineotten.nl