De verschillende teams van de Socialrun hebben in september geld ingezameld. Het beschikbare geld wordt besteed aan nieuwe, kleinschalige projecten ter bevordering van openheid over en begrip voor psychische aandoeningen. Ook ondersteunt  Samen Sterk zonder Stigma cliëntorganisaties die zijn aangesloten bij het Landelijk Platform GGz (LPGGz) in het opzetten van hun eigen de-stigmatiserende activiteiten. Eind december is bekend gemaakt welke projecten subsidie hebben gekregen. Wij stellen de eerste acht projecten aan je voor:

1

The Living Museum Nederland creëert een plek waar mensen met- en zonder een psychiatrische achtergrond zonder vooroordeel, stigma of etiket zich kunnen wijden aan het maken van kunst, in de breedste zin van het woord.

Waarom?

'Omdat wij willen dat mensen serieus genomen worden in de rol van artiest. We leggen de focus op hun talent en niet op wat er in psychiatrisch opzicht allemaal mis is. Er is aan iedereen wel een steekje los. Bij ons is dat een voorwaarde. Kunst ontstaat als je alle maatschappelijke rollen loslaat en je creativiteit een kans geeft. Daarnaast willen wij mensen een plek bieden waar stigma geen kans krijgt. Bij ons loop je 1 risico: dat is dat je niet meer van de titel ‘artiest’ afkomt.'

 

2

Het team van ervaringsdeskundigheid uit Amsterdam bestaat uit een pool van 70 ervaringsdeskundigen(ED) en gaat o.a. de bestaande ‘Toolbox Zelfstigma’ en de ‘Stigmatour’ gebruiken in hun eigen organisatie.

Waarom?

'We willen onze ervaringsdeskundigen continu blijven inspireren en stimuleren zodat zij op creatieve en innovatieve wijze hun ervaringskennis kunnen inzetten.'

 

3

De ‘Dames die raken’, Dieuwke Tazelaar  en Carla Kalhorn maken opnieuw theater met  ‘De kracht van Kwetsbaarheid!’

Waarom?

'Wij zijn ervan overtuigd dat een verkorte versie van De Psyche-logen (een theaterstuk wat vorig jaar werd opgevoerd) met aansluitend plaats voor uitwisseling en meer, stigma op een constructieve en duurzame wijze aanpakt’.

 

4

St. Kompassie Den Haag gaat drie (muziek-)theater en thema-voorstellingen organiseren, voor mensen van niet-westerse afkomst, voor jongeren en voor familie en naasten van mensen met een psychische kwetsbaarheid.

Waarom?

'Het doel is beleving en ontmoeting en bespreekbaar maken van hoe het is om te leven met een psychische kwetsbaarheid, Het gaat om bewustwording, openheid, (h)erkenning en wederzijds begrip.'

 

5

Ahmet Turkmen gaat taboes rondom psychische aandoeningen en (zelf)stigma in verschillende culturen (o.a. Turkse) bespreekbaar maken.

Waarom?

Mijn kracht is mijn verhaal vertellen/presenteren met hulp van mijn ‘stigmajas’. Deze is aan de buitenzijde bestickerd met stigmatiserende vooroordelen over iemand met een verslaving. De binnenzijde zit vol labels over de persoon achter de verslaving. M.b.v. de Nederlandse/Turkse labels nodig ik mensen uit met mij in gesprek te gaan en ze zo tot denken aanzetten over wat (zelf)stigma kan doen met mensen met een psychisch of verslavingsprobleem.

6

Stichting de Bagagedrager gaat met een oude, gele kever, omgetoverd als taxi contact maken met verschillende culturen door in gesprek te gaan over de verschillen en overeenkomsten in de psychiatrie. Er worden hiervan zes filmpje gemaakt.

Waarom

Juist in de psychiatrie zijn er grote verschillen per cultuur. Biijvoorbeeld hoe er met psychische aandoeningen wordt omgegaan, hoe de omgeving er op reageert, het vragen om hulp, etc. Onwetendheid en onbegrip zijn grondleggers voor stigma. Daarom is het interessant om te kijken naar andere culturen en daarmee ook taboe’s bespreekbaar te maken.

 

7

Maartje Wikkerink en Jolanda Seinen maken professionele video opname van de theatervoorstelling Stillen en brengen deze uit op DVD.

Waarom?

'Stillen is een beeldende, hoopgevende voorstelling over eetstoornissen en herstel. De voorstelling is deel autobiografisch maar de jonge maker heeft zich ook laten inspireren door de ervaringen van lotgenoten en informatie van deskundigen. Stillen brengt veel teweeg bij mensen met een eetstoornis en hun naasten/familie. Opvallend is dat veel mensen die de voorstelling gezien hebben, een 2e, 3e of zelfs 4e keer komen kijken. Reden is dat ze zich begrepen voelen maar ook dat ze voorstelling aan andere mensen willen laten zien zodat bij hen ook begrip groeit. Dat gevoel van begrip in combinatie met de positieve boodschap (‘herstel is mogelijk’) draagt in belangrijke mate bij aan het verminderen van zelfstigma bij de persoon met een eetstoornis en stigma bij haar (of zijn) naasten.'

 

8

Stichting ZON (regionale cliëntenorganisatie GGZ/VZ/MO) introduceert het boek “Bijzondere Zebra’, gemaakt door een kunstenares met een bipolaire stoornis.

Waarom?

'Centraal thema van het boek Bijzondere Zebra is dat je mag zijn wie je bent, vrij van (zelf)stigma. Door dit boek te introduceren bij ouders, verzorgers, hulpverleners en leerkrachten in het basisonderwijs hopen wij dat er in het gesprek met jonge kinderen meer openheid kan ontstaan over thema’s als verdriet en somberheid. In het bijzonder voor jonge kinderen van ouders met een stemmingsstoornis kan het boek een manier zijn om bespreekbaar te maken wat er speelt.'

 

 

 

 

 

 

De verschillende teams van de Socialrun hebben in september geld ingezameld. Het beschikbare geld wordt besteed aan nieuwe, kleinschalige projecten ter bevordering van openheid over en begrip voor psychische aandoeningen. Ook ondersteunt  Samen Sterk zonder Stigma cliëntorganisaties die zijn aangesloten bij het Landelijk Platform GGz (LPGGz) in het opzetten van hun eigen de-stigmatiserende activiteiten. Eind december is bekend gemaakt welke projecten subsidie hebben gekregen. Wij stellen de eerste acht projecten aan je voor:

1

The Living Museum Nederland creëert een plek waar mensen met- en zonder een psychiatrische achtergrond zonder vooroordeel, stigma of etiket zich kunnen wijden aan het maken van kunst, in de breedste zin van het woord.

Waarom?

‘Omdat wij willen dat mensen serieus genomen worden in de rol van artiest. We leggen de focus op hun talent en niet op wat er in psychiatrisch opzicht allemaal mis is. Er is aan iedereen wel een steekje los. Bij ons is dat een voorwaarde. Kunst ontstaat als je alle maatschappelijke rollen loslaat en je creativiteit een kans geeft. Daarnaast willen wij mensen een plek bieden waar stigma geen kans krijgt. Bij ons loop je 1 risico: dat is dat je niet meer van de titel ‘artiest’ afkomt.’

 

2

Het team van ervaringsdeskundigheid uit Amsterdam bestaat uit een pool van 70 ervaringsdeskundigen(ED) en gaat o.a. de bestaande ‘Toolbox Zelfstigma’ en de ‘Stigmatour’ gebruiken in hun eigen organisatie.

Waarom?

‘We willen onze ervaringsdeskundigen continu blijven inspireren en stimuleren zodat zij op creatieve en innovatieve wijze hun ervaringskennis kunnen inzetten.’

 

3

De ‘Dames die raken’, Dieuwke Tazelaar  en Carla Kalhorn maken opnieuw theater met  ‘De kracht van Kwetsbaarheid!’

Waarom?

‘Wij zijn ervan overtuigd dat een verkorte versie van De Psyche-logen (een theaterstuk wat vorig jaar werd opgevoerd) met aansluitend plaats voor uitwisseling en meer, stigma op een constructieve en duurzame wijze aanpakt’.

 

4

St. Kompassie Den Haag gaat drie (muziek-)theater en thema-voorstellingen organiseren, voor mensen van niet-westerse afkomst, voor jongeren en voor familie en naasten van mensen met een psychische kwetsbaarheid.

Waarom?

‘Het doel is beleving en ontmoeting en bespreekbaar maken van hoe het is om te leven met een psychische kwetsbaarheid, Het gaat om bewustwording, openheid, (h)erkenning en wederzijds begrip.’

 

5

Ahmet Turkmen gaat taboes rondom psychische aandoeningen en (zelf)stigma in verschillende culturen (o.a. Turkse) bespreekbaar maken.

Waarom?

Mijn kracht is mijn verhaal vertellen/presenteren met hulp van mijn ‘stigmajas’. Deze is aan de buitenzijde bestickerd met stigmatiserende vooroordelen over iemand met een verslaving. De binnenzijde zit vol labels over de persoon achter de verslaving. M.b.v. de Nederlandse/Turkse labels nodig ik mensen uit met mij in gesprek te gaan en ze zo tot denken aanzetten over wat (zelf)stigma kan doen met mensen met een psychisch of verslavingsprobleem.

6

Stichting de Bagagedrager gaat met een oude, gele kever, omgetoverd als taxi contact maken met verschillende culturen door in gesprek te gaan over de verschillen en overeenkomsten in de psychiatrie. Er worden hiervan zes filmpje gemaakt.

Waarom

Juist in de psychiatrie zijn er grote verschillen per cultuur. Biijvoorbeeld hoe er met psychische aandoeningen wordt omgegaan, hoe de omgeving er op reageert, het vragen om hulp, etc. Onwetendheid en onbegrip zijn grondleggers voor stigma. Daarom is het interessant om te kijken naar andere culturen en daarmee ook taboe’s bespreekbaar te maken.

 

7

Maartje Wikkerink en Jolanda Seinen maken professionele video opname van de theatervoorstelling Stillen en brengen deze uit op DVD.

Waarom?

‘Stillen is een beeldende, hoopgevende voorstelling over eetstoornissen en herstel. De voorstelling is deel autobiografisch maar de jonge maker heeft zich ook laten inspireren door de ervaringen van lotgenoten en informatie van deskundigen. Stillen brengt veel teweeg bij mensen met een eetstoornis en hun naasten/familie. Opvallend is dat veel mensen die de voorstelling gezien hebben, een 2e, 3e of zelfs 4e keer komen kijken. Reden is dat ze zich begrepen voelen maar ook dat ze voorstelling aan andere mensen willen laten zien zodat bij hen ook begrip groeit. Dat gevoel van begrip in combinatie met de positieve boodschap (‘herstel is mogelijk’) draagt in belangrijke mate bij aan het verminderen van zelfstigma bij de persoon met een eetstoornis en stigma bij haar (of zijn) naasten.’

 

8

Stichting ZON (regionale cliëntenorganisatie GGZ/VZ/MO) introduceert het boek “Bijzondere Zebra’, gemaakt door een kunstenares met een bipolaire stoornis.

Waarom?

‘Centraal thema van het boek Bijzondere Zebra is dat je mag zijn wie je bent, vrij van (zelf)stigma. Door dit boek te introduceren bij ouders, verzorgers, hulpverleners en leerkrachten in het basisonderwijs hopen wij dat er in het gesprek met jonge kinderen meer openheid kan ontstaan over thema’s als verdriet en somberheid. In het bijzonder voor jonge kinderen van ouders met een stemmingsstoornis kan het boek een manier zijn om bespreekbaar te maken wat er speelt.’