Niet alleen in zijn omgeving ondervond Remco vooroordelen. Hij kampte ook met zelfstigma en kreeg zware depressies waarin hij overwoog om uit het leven te stappen. Met veel kracht en moed wist hij daar uit te komen. Nu het weer goed met hem gaat, wil hij mensen bewust maken van de impact van stigma’s op mensen met een psychische aandoening. Bij RVO krijgt hij daarvoor alle ruimte.

Het onderstaande verhaal komt uit het eerste nummer van Tzitzo magazine. Tekst: Remco Kok, fotografie: Peter Kappinga.

Remco had het geluk om Els tegen het lijf te lopen, tijdens een FNV-manifestatie in Den Haag. Els is net als hij lid van de FNV Wajonggroep. Ze raakten aan de praat en Els vroeg of hij misschien werk zocht. Het toeval wilde namelijk dat zij bij haar werkgever RVO op zoek waren naar geschikte kandidaten in het kader van de Banenafspraak Participatiewet. Dit is een regeling van het kabinet met werkgevers- en werknemersorganisaties, om mensen met een arbeidsbeperking in dienst te nemen.

Het gesprek was belangrijker dan zijn cv

Daar had Remco wel interesse in en bij thuiskomst stuurde hij direct een mail om te solliciteren. Hij werd uitgenodigd voor een gesprek. Tot zijn verrassing trof hij daar onder meer Martijn, die hij nog kende van een bijeenkomst van Samen Sterk zonder Stigma. Martijn is net als Remco ambassadeur bij deze stichting. Of dat van enige invloed is geweest voor zijn aanstelling is niet bekend, feit is dat hij werd aangenomen.

In tegenstelling tot gangbare sollicitatieprocedures, was het gesprek belangrijker dan zijn cv. Anders zou hij eerder bij een facilitair team zijn geplaatst. Nu kon hij, na een meeloopmiddag, als administratief medewerker aan de slag in het team Proces en Financiering (PROF).

Ruimte, openheid en acceptatie

Zijn werkplek voelt voor Remco als een warm bad. Voor het eerst is er op zijn werk ruimte, openheid en acceptie van werknemers met een psychische kwetsbaarheid. Dat lijkt hier vanzelfsprekend, en maakt het werken bij RVO voor hem erg prettig.

Als hij uitvalt wordt samen gekeken naar wat hij nodig heeft om weer terug te kunnen keren.

Het geeft Remco ook rust om te weten dat hij er niet op wordt aangekeken als hij onverhoopt uitvalt door zijn psychische kwetsbaarheid. Hij wordt niet veroordeeld en hoeft niet bang te zijn dat dit het einde van zijn dienstverband betekent. Als hij uitvalt wordt samen gekeken naar wat hij nodig heeft om weer terug te kunnen keren. Zonder tijdsdruk, wat een enorme opluchting voor hem is.

Buddy

Bovendien heeft Remco een buddy die als klankbord fungeert. Hij kan bij hem terecht als zijn emmer dreigt over te lopen, vastloopt in zijn werk of last heeft van spanningen of conflicten. Hij vindt het heel erg fijn én nuttig dat hij af en toe met zijn buddy kan sparren, waardoor er geen problemen ontstaan op de werkvloer.

Eigenaardig

Naast een fijne werkplek en een buddy, is er ook een werkgroep bij RVO: Eigenaardig. Deze groep organiseert lezingen en bijeenkomsten, zoals de Week van de Diversiteit, elk jaar in oktober.

Om meer begrip te kweken op de werkvloer bloggen Remco en een aantal collega’s met enige regelmaat op het intranet over hun belevenissen, ervaringen en inzichten. Daarmee creëren ze meer begrip en stimuleren ze een proces van omdenken en anders interpreteren. Dit is een enorme verrijking die helpt om stigma op de werkvloer te verminderen.

Voorbeeld

Remco voelt zich nu omringd door positieve, mooie en lieve mensen, die weliswaar kwetsbaarder zijn dan anderen, maar zeker niet minder waardevol. Bij RVO snappen ze dat, en brengen ze het bovendien in de praktijk. Een mooi en hopelijk inspirerend voorbeeld voor andere bedrijven.

Remco heeft autisme, is vader van twee kinderen en werkt bij de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland (RVO) als administratief medewerker. Hij is bestuurslid van de FNV Wajong groep en ambassadeur van Samen Sterk Zonder Stigma. In zijn vrije tijd doet hij graag aan hardlopen, werkt hij als barman bij een poppodium en schrijft hij filmrecensies voor een website. Het bovenstaande artikel schreef hij voor het eerste nummer van Tzitzo magazine, een inspirerend tijdschrift dat openheid geeft over psychische kwetsbaarheid.

Niet alleen in zijn omgeving ondervond Remco vooroordelen. Hij kampte ook met zelfstigma en kreeg zware depressies waarin hij overwoog om uit het leven te stappen. Met veel kracht en moed wist hij daar uit te komen. Nu het weer goed met hem gaat, wil hij mensen bewust maken van de impact van stigma’s op mensen met een psychische aandoening. Bij RVO krijgt hij daarvoor alle ruimte.

Het onderstaande verhaal komt uit het eerste nummer van Tzitzo magazine. Tekst: Remco Kok, fotografie: Peter Kappinga.

Remco had het geluk om Els tegen het lijf te lopen, tijdens een FNV-manifestatie in Den Haag. Els is net als hij lid van de FNV Wajonggroep. Ze raakten aan de praat en Els vroeg of hij misschien werk zocht. Het toeval wilde namelijk dat zij bij haar werkgever RVO op zoek waren naar geschikte kandidaten in het kader van de Banenafspraak Participatiewet. Dit is een regeling van het kabinet met werkgevers- en werknemersorganisaties, om mensen met een arbeidsbeperking in dienst te nemen.

Het gesprek was belangrijker dan zijn cv

Daar had Remco wel interesse in en bij thuiskomst stuurde hij direct een mail om te solliciteren. Hij werd uitgenodigd voor een gesprek. Tot zijn verrassing trof hij daar onder meer Martijn, die hij nog kende van een bijeenkomst van Samen Sterk zonder Stigma. Martijn is net als Remco ambassadeur bij deze stichting. Of dat van enige invloed is geweest voor zijn aanstelling is niet bekend, feit is dat hij werd aangenomen.

In tegenstelling tot gangbare sollicitatieprocedures, was het gesprek belangrijker dan zijn cv. Anders zou hij eerder bij een facilitair team zijn geplaatst. Nu kon hij, na een meeloopmiddag, als administratief medewerker aan de slag in het team Proces en Financiering (PROF).

Ruimte, openheid en acceptatie

Zijn werkplek voelt voor Remco als een warm bad. Voor het eerst is er op zijn werk ruimte, openheid en acceptie van werknemers met een psychische kwetsbaarheid. Dat lijkt hier vanzelfsprekend, en maakt het werken bij RVO voor hem erg prettig.

Als hij uitvalt wordt samen gekeken naar wat hij nodig heeft om weer terug te kunnen keren.

Het geeft Remco ook rust om te weten dat hij er niet op wordt aangekeken als hij onverhoopt uitvalt door zijn psychische kwetsbaarheid. Hij wordt niet veroordeeld en hoeft niet bang te zijn dat dit het einde van zijn dienstverband betekent. Als hij uitvalt wordt samen gekeken naar wat hij nodig heeft om weer terug te kunnen keren. Zonder tijdsdruk, wat een enorme opluchting voor hem is.

Buddy

Bovendien heeft Remco een buddy die als klankbord fungeert. Hij kan bij hem terecht als zijn emmer dreigt over te lopen, vastloopt in zijn werk of last heeft van spanningen of conflicten. Hij vindt het heel erg fijn én nuttig dat hij af en toe met zijn buddy kan sparren, waardoor er geen problemen ontstaan op de werkvloer.

Eigenaardig

Naast een fijne werkplek en een buddy, is er ook een werkgroep bij RVO: Eigenaardig. Deze groep organiseert lezingen en bijeenkomsten, zoals de Week van de Diversiteit, elk jaar in oktober.

Om meer begrip te kweken op de werkvloer bloggen Remco en een aantal collega’s met enige regelmaat op het intranet over hun belevenissen, ervaringen en inzichten. Daarmee creëren ze meer begrip en stimuleren ze een proces van omdenken en anders interpreteren. Dit is een enorme verrijking die helpt om stigma op de werkvloer te verminderen.

Voorbeeld

Remco voelt zich nu omringd door positieve, mooie en lieve mensen, die weliswaar kwetsbaarder zijn dan anderen, maar zeker niet minder waardevol. Bij RVO snappen ze dat, en brengen ze het bovendien in de praktijk. Een mooi en hopelijk inspirerend voorbeeld voor andere bedrijven.

Remco heeft autisme, is vader van twee kinderen en werkt bij de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland (RVO) als administratief medewerker. Hij is bestuurslid van de FNV Wajong groep en ambassadeur van Samen Sterk Zonder Stigma. In zijn vrije tijd doet hij graag aan hardlopen, werkt hij als barman bij een poppodium en schrijft hij filmrecensies voor een website. Het bovenstaande artikel schreef hij voor het eerste nummer van Tzitzo magazine, een inspirerend tijdschrift dat openheid geeft over psychische kwetsbaarheid.