Je schrikt middenin de nacht wakker van harde muziek. Je kijkt op de wekker: 1:30 uur. De buren hebben niet aangekondigd dat ze een feestje zouden geven. Je kent ze sowieso nauwelijks. Maar dit is zo irritant, je wilt het liefst nu aanbellen en op hoge toon verkondigen dat dit toch echt niet kan. Hoe ga je het gesprek aan?

Waar komt dit gedrag vandaan?

Een buurman die ’s nachts hard muziek draait, is niet altijd een feestje aan het geven. Mogelijk is deze buurman in de war. Sommige mensen met een psychische kwetsbaarheid hebben een verstoord dag-nachtritme: ze realiseren zich niet welk tijdstip het is. Anderen blinderen de ramen omdat ze niet zo goed tegen prikkels kunnen, waardoor het binnen altijd nacht lijkt.

Iemand kan ook heel angstig zijn en ter afleiding muziek aanzetten en daarbij de buren even vergeten. Of je buurman is niet zo helder en beseft niet dat jij zijn muziek ook hoort.

Wat kun je doen?

Ga er niet meteen vanuit dat iemand bewust overlast veroorzaakt en jou wil storen. Dit gedrag kan ook een andere oorzaak hebben, zoals een psychische kwetsbaarheid. Schakel je een instantie in, zoals de politie of woningbouwvereniging, dan breng je iemand met een psychische kwetsbaarheid in een lastig parket. Je buurman kan zich schamen en gezichtsverlies lijden, want “Wat zullen de buren denken als er politie aan de deur komt?” Of hij vreest zijn huis kwijt te raken – en dat is nu net zijn enige veilige plek in het leven.

Probeer daarom eerst zelf contact te leggen van buur-tot-buur. Je kunt meteen langsgaan, of op een ander moment overdag. Besluit je meteen aan te bellen? Ga eerst na of je wel rustig bent. Voel je irritatie of woede, dan kun je beter even wachten tot je gekalmeerd bent. Neem eventueel een andere buur mee als je het eng vindt om alleen aan te bellen.

Informeer of de buurman weet hoe laat het is. Hiermee kun je nagaan of iemand in de war is. En soms komt iemand daarmee alweer terug in de realiteit. Wijs iemand er voorzichtig op dat het nacht is en dat veel mensen in de buurt nu slapen. Geef aan dat de muziek een beetje aan de luide kant is. Blijf zelf rustig, stel open vragen, probeer niet op hoge toon verwijten te maken. Geef de buurman letterlijk én figuurlijk alle ruimte om te reageren, houd een beetje afstand. Het zou best kunnen dat hij (inmiddels) doorheeft hoe laat het was en hoe storend zijn muziek, en dat hij zich schaamt. Iemand die zich geneert kan vanuit die schaamte juist vervelend reageren of helemaal niet meer naar je willen luisteren, dus probeer niets te zeggen waardoor je buurman zich zou kunnen generen.

Tips

  1. Ga eerst zelf het contact aan van buur-tot-buur, schakel niet meteen instanties in.
  2. Stel open vragen.
  3. Vermijd een verwijtende toon en harde woorden (Niet: Wat denk je wel niet, weet je wel hoe laat het is met je herrie!, maar: Goh, weet je ongeveer hoe laat het is? Ik kan je muziek best goed horen, en ik wil graag gaan slapen.)
  4. Realiseer je dat iemand helemaal geen overlast wil geven.
  5. Probeer schaamte en angst bij je buurman te voorkomen. Gebruik woorden die niet als hard of aanvallend geïnterpreteerd kunnen worden. Ga ervan uit dat je buurman niet expres overlast veroorzaakt, maar zich er niet van bewust is dat hij dat doet.

welkome wijk

Wil jij een bijdrage leveren aan de acceptatie van mensen met een psychische kwetsbaarheid? Vooroordelen wegnemen en bespreken hoe buurtgenoten met en zonder psychische problemen prettiger kunnen samenleven? Doe mee.

Je schrikt middenin de nacht wakker van harde muziek. Je kijkt op de wekker: 1:30 uur. De buren hebben niet aangekondigd dat ze een feestje zouden geven. Je kent ze sowieso nauwelijks. Maar dit is zo irritant, je wilt het liefst nu aanbellen en op hoge toon verkondigen dat dit toch echt niet kan. Hoe ga je het gesprek aan?

Waar komt dit gedrag vandaan?

Een buurman die ’s nachts hard muziek draait, is niet altijd een feestje aan het geven. Mogelijk is deze buurman in de war. Sommige mensen met een psychische kwetsbaarheid hebben een verstoord dag-nachtritme: ze realiseren zich niet welk tijdstip het is. Anderen blinderen de ramen omdat ze niet zo goed tegen prikkels kunnen, waardoor het binnen altijd nacht lijkt.

Iemand kan ook heel angstig zijn en ter afleiding muziek aanzetten en daarbij de buren even vergeten. Of je buurman is niet zo helder en beseft niet dat jij zijn muziek ook hoort.

Wat kun je doen?

Ga er niet meteen vanuit dat iemand bewust overlast veroorzaakt en jou wil storen. Dit gedrag kan ook een andere oorzaak hebben, zoals een psychische kwetsbaarheid. Schakel je een instantie in, zoals de politie of woningbouwvereniging, dan breng je iemand met een psychische kwetsbaarheid in een lastig parket. Je buurman kan zich schamen en gezichtsverlies lijden, want “Wat zullen de buren denken als er politie aan de deur komt?” Of hij vreest zijn huis kwijt te raken – en dat is nu net zijn enige veilige plek in het leven.

Probeer daarom eerst zelf contact te leggen van buur-tot-buur. Je kunt meteen langsgaan, of op een ander moment overdag. Besluit je meteen aan te bellen? Ga eerst na of je wel rustig bent. Voel je irritatie of woede, dan kun je beter even wachten tot je gekalmeerd bent. Neem eventueel een andere buur mee als je het eng vindt om alleen aan te bellen.

Informeer of de buurman weet hoe laat het is. Hiermee kun je nagaan of iemand in de war is. En soms komt iemand daarmee alweer terug in de realiteit. Wijs iemand er voorzichtig op dat het nacht is en dat veel mensen in de buurt nu slapen. Geef aan dat de muziek een beetje aan de luide kant is. Blijf zelf rustig, stel open vragen, probeer niet op hoge toon verwijten te maken. Geef de buurman letterlijk én figuurlijk alle ruimte om te reageren, houd een beetje afstand. Het zou best kunnen dat hij (inmiddels) doorheeft hoe laat het was en hoe storend zijn muziek, en dat hij zich schaamt. Iemand die zich geneert kan vanuit die schaamte juist vervelend reageren of helemaal niet meer naar je willen luisteren, dus probeer niets te zeggen waardoor je buurman zich zou kunnen generen.

Tips

  1. Ga eerst zelf het contact aan van buur-tot-buur, schakel niet meteen instanties in.
  2. Stel open vragen.
  3. Vermijd een verwijtende toon en harde woorden (Niet: Wat denk je wel niet, weet je wel hoe laat het is met je herrie!, maar: Goh, weet je ongeveer hoe laat het is? Ik kan je muziek best goed horen, en ik wil graag gaan slapen.)
  4. Realiseer je dat iemand helemaal geen overlast wil geven.
  5. Probeer schaamte en angst bij je buurman te voorkomen. Gebruik woorden die niet als hard of aanvallend geïnterpreteerd kunnen worden. Ga ervan uit dat je buurman niet expres overlast veroorzaakt, maar zich er niet van bewust is dat hij dat doet.

welkome wijk

Wil jij een bijdrage leveren aan de acceptatie van mensen met een psychische kwetsbaarheid? Vooroordelen wegnemen en bespreken hoe buurtgenoten met en zonder psychische problemen prettiger kunnen samenleven? Doe mee.