Je zit bij de speeltuin in je buurt en op een van de bankjes zit ook een meneer in zijn eentje. Hij schreeuwt uit alle macht ‘dat de wereld op deze manier naar de hel gaat. Niemand is te vertrouwen!’. Waarschijnlijk schrik je. En als hij maar rare zinnen blijft uitspugen, gaat het flink op je zenuwen werken. Negeer je hem of ga je het gesprek aan?

Waar komt dit gedrag vandaan?

Veel mensen lopen met een boogje om schreeuwende mensen heen. Dat is heel normaal, menselijk gedrag. We zijn allemaal geprogrammeerd om in een paar tellen te beoordelen of we gevaar lopen als we iemand ontmoeten en schreeuwen boezemt ons angst in. Je associeert het al snel met agressie. In feite komt schreeuwen meestal voort uit angst. De meneer in je parkje is waarschijnlijk bang en totaal ongevaarlijk. Hij beseft niet dat hij anderen tot last is en dat is zijn bedoeling ook helemaal niet.

Wat kun je doen?

Je kunt iemand natuurlijk negeren. Maar realiseer je dat deze meneer gewoon een buurtbewoner is, net als jij. Iemand die net zo goed behoefte heeft aan contact en een fijne woonomgeving. Iemand die zich mogelijk goed realiseert dat hij “anders” is, dat de buren over hem praten en die mogelijk denkt dat niemand contact met hem wil omdat ie “raar” is.

Begin door simpelweg te groeten. Of zeg “mag ik u wat vragen?” en knoop een kort praatje aan, over het weer of iets wat in de omgeving te zien is. Geef op een rustige manier aan dat hij een beetje hard praat en dat je daarvan schrok. Geef aan dat je ervan uitgaat dat hij zichzelf mogelijk niet van bewust is. Het is verstandig om gepaste afstand te bewaren, houd in gedachten dat deze meneer misschien al angstig is: dan is het niet prettig als iemand hard tegen je praat of heel dichtbij je komt staan. Merk je dat iemand je niet aankijkt, dwing dan niet tot oogcontact, maar kijk een beetje langs hem heen. Dat iemand je niet aankijkt wil niet altijd zeggen dat diegene geen contact met je wil, het kan te confronterend zijn.

Veel mensen kalmeren al binnen een minuut. Is iemand in de war, dan kun je informeren of er iets aan de hand is. En of je iemand voor hem of haar kunt bellen. Helpt dit allemaal niet, zeg dan dat je je zorgen maakt en dat je ondersteuning gaat zoeken en bel het alarmnummer.

In het kort

  • Schreeuwen is angst (geen agressie).
  • Rustig blijven is belangrijk. Jouw eventuele onrust stimuleert onrust bij een ander.
  • Ook deze meneer is gewoon een buurtbewoner, net als jij.
  • Iemand groeten kan al helpen.
  • Maak gerust een praatje. Houd daarbij gepaste afstand, maak iemand geen verwijten en dwing niet tot oogcontact als je merkt dat iemand zich daar onprettig bij voelt.

welkome wijk

Wil jij een bijdrage leveren aan de acceptatie van mensen met een psychische kwetsbaarheid? Vooroordelen wegnemen en bespreken hoe buurtgenoten met en zonder psychische problemen prettiger kunnen samenleven? Doe mee.

Je zit bij de speeltuin in je buurt en op een van de bankjes zit ook een meneer in zijn eentje. Hij schreeuwt uit alle macht ‘dat de wereld op deze manier naar de hel gaat. Niemand is te vertrouwen!’. Waarschijnlijk schrik je. En als hij maar rare zinnen blijft uitspugen, gaat het flink op je zenuwen werken. Negeer je hem of ga je het gesprek aan?

Waar komt dit gedrag vandaan?

Veel mensen lopen met een boogje om schreeuwende mensen heen. Dat is heel normaal, menselijk gedrag. We zijn allemaal geprogrammeerd om in een paar tellen te beoordelen of we gevaar lopen als we iemand ontmoeten en schreeuwen boezemt ons angst in. Je associeert het al snel met agressie. In feite komt schreeuwen meestal voort uit angst. De meneer in je parkje is waarschijnlijk bang en totaal ongevaarlijk. Hij beseft niet dat hij anderen tot last is en dat is zijn bedoeling ook helemaal niet.

Wat kun je doen?

Je kunt iemand natuurlijk negeren. Maar realiseer je dat deze meneer gewoon een buurtbewoner is, net als jij. Iemand die net zo goed behoefte heeft aan contact en een fijne woonomgeving. Iemand die zich mogelijk goed realiseert dat hij “anders” is, dat de buren over hem praten en die mogelijk denkt dat niemand contact met hem wil omdat ie “raar” is.

Begin door simpelweg te groeten. Of zeg “mag ik u wat vragen?” en knoop een kort praatje aan, over het weer of iets wat in de omgeving te zien is. Geef op een rustige manier aan dat hij een beetje hard praat en dat je daarvan schrok. Geef aan dat je ervan uitgaat dat hij zichzelf mogelijk niet van bewust is. Het is verstandig om gepaste afstand te bewaren, houd in gedachten dat deze meneer misschien al angstig is: dan is het niet prettig als iemand hard tegen je praat of heel dichtbij je komt staan. Merk je dat iemand je niet aankijkt, dwing dan niet tot oogcontact, maar kijk een beetje langs hem heen. Dat iemand je niet aankijkt wil niet altijd zeggen dat diegene geen contact met je wil, het kan te confronterend zijn.

Veel mensen kalmeren al binnen een minuut. Is iemand in de war, dan kun je informeren of er iets aan de hand is. En of je iemand voor hem of haar kunt bellen. Helpt dit allemaal niet, zeg dan dat je je zorgen maakt en dat je ondersteuning gaat zoeken en bel het alarmnummer.

In het kort

  • Schreeuwen is angst (geen agressie).
  • Rustig blijven is belangrijk. Jouw eventuele onrust stimuleert onrust bij een ander.
  • Ook deze meneer is gewoon een buurtbewoner, net als jij.
  • Iemand groeten kan al helpen.
  • Maak gerust een praatje. Houd daarbij gepaste afstand, maak iemand geen verwijten en dwing niet tot oogcontact als je merkt dat iemand zich daar onprettig bij voelt.

welkome wijk

Wil jij een bijdrage leveren aan de acceptatie van mensen met een psychische kwetsbaarheid? Vooroordelen wegnemen en bespreken hoe buurtgenoten met en zonder psychische problemen prettiger kunnen samenleven? Doe mee.