Dit artikel is gebaseerd op “Medical school can be brutal, and it’s making many of us suicidal” (Washington Post). De auteur is een amerikaanse arts in opleiding, zelf sinds kort open over de depressies tijdens zijn studie. 

 

Geneeskundestudenten hebben, vergeleken met hun leeftijdsgenoten, een grotere kans op psychische problemen en suïcidale gedachten. Een belangrijk aspect hieraan is dat de studenten uit angst voor stigmatisering door collega’s en gevolgen voor de carrière, weinig geneigd zijn hulp te zoeken.

In enquêtes geeft 10 procent van de geneeskundestudenten aan het afgelopen jaar gedachten aan zelfdoding te hebben gehad. Geneeskundestudenten hebben, vergeleken met hun leeftijdsgenoten, een grotere kans op psychische problemen en suïcidale gedachten. Volgens de American Foundation for Suicide Prevention lijden studenten geneeskunde 15-30% vaker aan depressies dan de algemene bevolking.

 

Zware belasting

Een aantal factoren draagt hier aan bij. Om te beginnen de competitieve omgeving die een geneeskundefaculteit is. Slechts de allerbeste en slimste leerlingen worden aangenomen, de  sterke competitie kan gemakkelijk leiden tot gevoelens van tekortschieten. Daarnaast is de hoeveelheid leerstof immens, de werkdruk heel hoog.

Tijdens hun opleiding krijgen de geneeskundestudenten natuurlijk ook intensief te maken met ziekte, dood en lijden. In plaats steun te ontvangen bij hoe hier mee om te gaan, is het in het uiterst hiërarchische opleidingssysteem eerder zo dat zij te maken krijgen met vernederingen en pesterijen.

Tot slot legt een studieschuld vaak een enorme druk op de studenten.

Uiteraard heeft elke zelfdoding z’n eigen specifieke verhaal, maar dit zijn wel enkele gemeenschappelijke factoren die specifiek bij geneeskundestudenten een rol spelen.

 

Verbeteringen

Medische opleidingen hebben verschillende initiatieven genomen om de situatie voor de studenten te verbeteren. Bijvoorbeeld door het systeem van beoordelen van studenten te veranderen en ze meer in teams te laten samenwerken. Ook zijn er verschillende activiteiten gestart gericht op het welzijn van de studenten, zoals bijvoorbeeld counseling en sportactiviteiten.

 

Angst

Wat echter een hardnekkig probleem is: studenten in psychische nood zijn weinig geneigd om hulp te vragen vanwege hun problemen. Zij geven aan bang te zijn door hun leeftijds- en beroepsgenoten gestigmatiseerd te worden en maken zich zorgen over mogelijke gevolgen voor hun carrière.

Ook de auteur van dit artikel, een arts in opleiding, had deze angst toen hij openheid gaf over de depressies waar hij tijdens zijn studie mee kampte. Angst zijn opleidingsplaats alsnog te verliezen, angst om door toekomstige collega’s niet voor vol te worden aangezien of zelfs zijn beroep niet meer te mogen uitoefenen.

 

Openheid

Niets was echter minder waar: hij ontving van collega’s en mentoren veel steun. Ook begonnen anderen zich uit te spreken over hun ervaringen met depressie, suicidepogingen en andere psychische problemen om zo het stigma dat er op rust, te verkleinen.

Medische opleidingen trainen hun personeel nu om risicofactoren voor suïcide bij studenten te herkennen. Ook benadrukken ze bij studenten dat hulp zoeken geen teken van zwakte is.