Ik wil bijdragen aan een samenleving waarin iedereen mee kan doen. Ik zou willen dat er niet meer geoordeeld wordt over mensen met een (psychische) kwetsbaarheid." Aan het woord is Petra. Via Howie the Harp is ze druk bezig om haar diploma tot ervaringsdeskundige in de ggz te behalen. Op dit moment loopt ze stage en probeert ze haar eigen ervaring in te zetten om anderen te helpen.

‘Ik heb maar een heel kort ggz-traject gehad’, vertelt Petra. ‘Ergens vind ik dat wel jammer, maar daardoor ben ik zelf veel sterker geworden. Ik moest het zelf uitzoeken.’

Pas op latere leeftijd wordt ze gediagnosticeerd met een autismespectrumstoornis (ASS). Met deze diagnose begon een zoektocht naar het inrichten van haar leven. Lezen doet ze graag, vooral boeken over persoonlijke ontwikkeling. Zo leert ze langzaam hoe ze meer balans kan vinden, maar ook dat ‘prikkels niet altijd vervelend’ hoeven te zijn. ‘Ik vind het prima als de ene dag voller is en ik daardoor de volgende dag rustiger aan moet doen.’

'Ik geloof dat lichaam en geest één zijn'.

Eén van de meest belangrijke ontdekkingen voor Petra is dat ze graag een holistisch leven wil leven. ‘Ik geloof erin dat lichaam en geest één zijn. Hoofdpijn is dus niet per se iets medisch, maar kan ook komen door overprikkeling. Ik probeer zo goed mogelijk voor mijn lichaam te zorgen, door te letten op mijn voeding en voldoende te bewegen.’ Zo heeft ze al twee keer meegedaan aan de Social Run en loopt ze in haar vrije tijd graag hard.

Twee werelden

‘Ik heb vaak het gevoel dat ik in twee werelden leef. De ene wereld is een wereld waar je over gevoelens en emoties mag en kan praten. De andere is een wereld waarin je vooral laat zien dat het bijna altijd goed gaat.’ Petra begint steeds sterker te merken dat ze zich niet continu wil aanpassen. ‘Ik denk dat meer echt contact voor iedereen helpend kan zijn, contact van mens tot mens. Dat zorgt voor echte verbinding.' De kracht van kwetsbaarheid ervaren en perfectionisme leren loslaten heeft haar erg geholpen.

'Door alle vooroordelen over ASS krijgt ze veel last van zelfstigma'.

In die wereld waarbinnen ze constant het gevoel heeft dat ze zich moet aanpassen, merkt ze veel stigma en vooroordelen. Als gevolg van alle vooroordelen die er heersen over ASS, krijgt Petra net na haar diagnose veel last van zelfstigma. ‘Ik wilde een leuker persoon zijn en ik hoorde dat communicatie en sociale interactie moeilijk zijn als je ASS hebt. Hierdoor ontstond bij mij de overtuiging dat ik nooit leuk zou worden in groepen.’

Ze geloofde in een norm, waaraan ze niet zou kunnen voldoen. Ze was veel te streng voor zichzelf en had weinig eigenwaarde. Inmiddels kan Petra zien hoeveel verder ze is dan toen. ‘Ik doe gewoon dat wat ik denk dat goed is. Ik vertrouw erop dat de boodschap overkomt zoals ik ‘m bedoeld heb.’

Een wereld van verschil

Haar opleiding bij Howie the Harp heeft ervoor gezorgd dat ze sterker in haar schoenen staat. Wat was hier zo belangrijk in? ‘Waardering’ zegt Petra, zonder twijfel. ‘Horen dat mijn verhaal ertoe doet, ook als ik minder goed ben in het vertellen van een verhaal dan anderen'.

'Nu mag ze van zichzelf verdrietig zijn'.

Ze heeft zich lang veel beter voorgedaan dan ze zich voelde. Ze liep weg voor haar gevoelens en durfde geen hulp te vragen. Nu mag ze van zichzelf verdrietig zijn, durft ze om hulp te vragen en wil ze andere mensen het gevoel geven dat ze niet alleen zijn. Ook kijkt ze positiever naar zichzelf: ‘ik ben analytisch, ik ben bewuster gaan leven en ik heb behoorlijk veel zelfinzicht. Ik kan ook goed reflecteren op mezelf.’

De toekomst

We hebben, als het aan Petra ligt, nog een hoop te leren als samenleving. ‘Het zou mooi zijn als mensen van elkaar durven leren in plaats van bang te zijn voor het onbekende.’ Ook het zorgstelsel, zowel de ggz als de reguliere gezondheidszorg, zou veel individueler moeten worden. ‘Ik wil het liefste dat er minder onwetendheid is en minder aannames worden gedaan over een psychische kwetsbaarheid. Het zou zo mooi zijn als mensen van elkaar willen en durven leren.’

lees meer

Ik wil bijdragen aan een samenleving waarin iedereen mee kan doen. Ik zou willen dat er niet meer geoordeeld wordt over mensen met een (psychische) kwetsbaarheid.” Aan het woord is Petra. Via Howie the Harp is ze druk bezig om haar diploma tot ervaringsdeskundige in de ggz te behalen. Op dit moment loopt ze stage en probeert ze haar eigen ervaring in te zetten om anderen te helpen.

‘Ik heb maar een heel kort ggz-traject gehad’, vertelt Petra. ‘Ergens vind ik dat wel jammer, maar daardoor ben ik zelf veel sterker geworden. Ik moest het zelf uitzoeken.’

Pas op latere leeftijd wordt ze gediagnosticeerd met een autismespectrumstoornis (ASS). Met deze diagnose begon een zoektocht naar het inrichten van haar leven. Lezen doet ze graag, vooral boeken over persoonlijke ontwikkeling. Zo leert ze langzaam hoe ze meer balans kan vinden, maar ook dat ‘prikkels niet altijd vervelend’ hoeven te zijn. ‘Ik vind het prima als de ene dag voller is en ik daardoor de volgende dag rustiger aan moet doen.’

‘Ik geloof dat lichaam en geest één zijn’.

Eén van de meest belangrijke ontdekkingen voor Petra is dat ze graag een holistisch leven wil leven. ‘Ik geloof erin dat lichaam en geest één zijn. Hoofdpijn is dus niet per se iets medisch, maar kan ook komen door overprikkeling. Ik probeer zo goed mogelijk voor mijn lichaam te zorgen, door te letten op mijn voeding en voldoende te bewegen.’ Zo heeft ze al twee keer meegedaan aan de Social Run en loopt ze in haar vrije tijd graag hard.

Twee werelden

‘Ik heb vaak het gevoel dat ik in twee werelden leef. De ene wereld is een wereld waar je over gevoelens en emoties mag en kan praten. De andere is een wereld waarin je vooral laat zien dat het bijna altijd goed gaat.’ Petra begint steeds sterker te merken dat ze zich niet continu wil aanpassen. ‘Ik denk dat meer echt contact voor iedereen helpend kan zijn, contact van mens tot mens. Dat zorgt voor echte verbinding.’ De kracht van kwetsbaarheid ervaren en perfectionisme leren loslaten heeft haar erg geholpen.

‘Door alle vooroordelen over ASS krijgt ze veel last van zelfstigma’.

In die wereld waarbinnen ze constant het gevoel heeft dat ze zich moet aanpassen, merkt ze veel stigma en vooroordelen. Als gevolg van alle vooroordelen die er heersen over ASS, krijgt Petra net na haar diagnose veel last van zelfstigma. ‘Ik wilde een leuker persoon zijn en ik hoorde dat communicatie en sociale interactie moeilijk zijn als je ASS hebt. Hierdoor ontstond bij mij de overtuiging dat ik nooit leuk zou worden in groepen.’

Ze geloofde in een norm, waaraan ze niet zou kunnen voldoen. Ze was veel te streng voor zichzelf en had weinig eigenwaarde. Inmiddels kan Petra zien hoeveel verder ze is dan toen. ‘Ik doe gewoon dat wat ik denk dat goed is. Ik vertrouw erop dat de boodschap overkomt zoals ik ‘m bedoeld heb.’

Een wereld van verschil

Haar opleiding bij Howie the Harp heeft ervoor gezorgd dat ze sterker in haar schoenen staat. Wat was hier zo belangrijk in? ‘Waardering’ zegt Petra, zonder twijfel. ‘Horen dat mijn verhaal ertoe doet, ook als ik minder goed ben in het vertellen van een verhaal dan anderen’.

‘Nu mag ze van zichzelf verdrietig zijn’.

Ze heeft zich lang veel beter voorgedaan dan ze zich voelde. Ze liep weg voor haar gevoelens en durfde geen hulp te vragen. Nu mag ze van zichzelf verdrietig zijn, durft ze om hulp te vragen en wil ze andere mensen het gevoel geven dat ze niet alleen zijn. Ook kijkt ze positiever naar zichzelf: ‘ik ben analytisch, ik ben bewuster gaan leven en ik heb behoorlijk veel zelfinzicht. Ik kan ook goed reflecteren op mezelf.’

De toekomst

We hebben, als het aan Petra ligt, nog een hoop te leren als samenleving. ‘Het zou mooi zijn als mensen van elkaar durven leren in plaats van bang te zijn voor het onbekende.’ Ook het zorgstelsel, zowel de ggz als de reguliere gezondheidszorg, zou veel individueler moeten worden. ‘Ik wil het liefste dat er minder onwetendheid is en minder aannames worden gedaan over een psychische kwetsbaarheid. Het zou zo mooi zijn als mensen van elkaar willen en durven leren.’

lees meer