Ambassadeur Floor

Concreet, helder en bondig vertelt ambassadeur Floor haar verhaal. Ze geeft inzicht in hoe ze omgaat met haar Asperger, een vorm van autisme. En een kijkje in haar drukke leven. Duidelijkheid, daar houdt ze van!

Vier jaar geleden kreeg Floor de diagnose Asperger te horen. Op een bepaalde manier vond ze dat fijn: ‘Het was een antwoord op heel veel vragen: waarom gaan dingen bij mij altijd zo? De bekende puzzelstukjes vielen inderdaad op hun plek.’ Langzamerhand krijgt ze steeds meer grip op haar psychische kwetsbaarheid: ‘Het is niet meer zo’n dagelijkse belasting als in het begin.’

Kwetsend

Als ambassadeur heeft Floor een duidelijke boodschap: ‘Kijk naar de persoon tegenover je, niet naar iemands aandoening. Ik word zelf het liefst gezien als Floor. Misschien met mijn bijzonderheden, maar ook met mijn grapjes bijvoorbeeld. Met een psychische kwetsbaarheid is het net alsof er een soort boodschapper voor je uit loopt die over je oordeelt. Zo zei laatst iemand die mij niet zo sociaal vond dat dit natuurlijk door mijn Asperger komt. Dan ben je ineens je aandoening. Terwijl ik er net zo goed kwaliteiten aan ontleen. Ik kan heel duidelijk en concreet zijn. Dat is ook mijn Asperger!’

‘Ik neem geen blad voor de mond’

Floor is altijd vrij open over haar aandoening: ‘Ik vertel vaak dat als ik op een bepaalde manier reageer, het door mijn Asperger kan komen. Ook kan ik inmiddels goed aangeven wat voor mij belangrijk is om te kunnen functioneren.’ Aanvankelijk vond ze dat best lastig. Daarom nam ze een coach in de arm, die haar hielp met enkele aandachtspunten: ‘Ik neem meestal geen blad voor de mond. Dat kan soms kwetsend overkomen terwijl ik dat helemaal niet zo bedoel’, licht ze toe, ‘Mijn coach legde me onder meer uit hoe ik dingen anders kan zeggen.’

Schering en inslag

Floor werkt als woonbegeleider van verstandelijk gehandicapten en als HR-adviseur voor haar eigen organisatie voor bedrijfsfitness. Daarnaast zit ze in het derde jaar van de opleiding psychomotorische therapie. ‘Vorig jaar liep ik enorm aan tegen organisatorische onduidelijkheid binnen de opleiding. We wisten niet of er wel of geen les was, wanneer de tussenuren waren, enzovoorts. Het was echt schering en inslag, heel vervelend. Dat heb ik aangegeven, maar daar is niets mee gedaan. Het was inherent aan dergelijke opleidingen, luidde het antwoord. Ik had er zoveel last van dat ik zelfs twijfelde of ik wel wilde doorgaan. Ik overwoog te switchen naar de masteropleiding waar dit minder speelt. Vervolgens kreeg ik laatst de opmerking dat ze nog steeds niet wisten wat ik ging doen. Dat ik onduidelijk was, maar dat dit misschien bij mijn aandoening hoorde. Dus als zij onduidelijk zijn is het normaal en als ik het ben is het mijn Asperger?! Daarover ga ik nog wel een mail sturen denk ik.’

‘Grappig? Voor wie dan?’

Sociale fraude

Zelfstigma is Floor eveneens niet vreemd. ‘Soms denk ik echt nog dat ik dingen niet kan. Ik vind grote sociale bijeenkomsten heel vervelend, netwerken bijvoorbeeld. Al ben ik er wel heel vaardig in geworden door het gewoon veel te doen. Het kost alleen erg veel energie. Af en toe moet ik gewoon onderkennen dat ik er daarom geen zin in heb. Ik hoef niet alles te kunnen.’

Volgens Floor gaat zelfstigma soms ook hand in hand met zelfbescherming. ‘Af en toe is een beetje overdrijven van je kwetsbaarheid nodig om je grenzen aan te geven bijvoorbeeld’, licht ze toe. ‘Dat voelt dubbel, een beetje als sociale fraude, maar het is soms nodig om begrip te krijgen. Mensen zeggen namelijk dat ze open staan en niet in hokjes denken, maar ze doen het wel!’, ervaart Floor af en toe haar omgeving. Zo zei onlangs een leerkracht op school tegen haar: ‘We krijgen een jongen met Asperger op school en ik moest gelijk aan jou denken, zo grappig!’ ‘Daar moet ik dan echt even over nadenken’, verduidelijkt Floor, ‘Hij had niet eens door hoe onwijs stigmatiserend die opmerking was. Op zo’n moment reduceert iemand je tot je aandoening. En grappig? Voor wie dan?’

lees verder

 

Wil je het als eerste weten als er een nieuw verhaal online is? Meld je aan voor onze maandelijkse nieuwsbrief.

[gravityform id="2" title="true" description="true"]

Ambassadeur Floor

Concreet, helder en bondig vertelt ambassadeur Floor haar verhaal. Ze geeft inzicht in hoe ze omgaat met haar Asperger, een vorm van autisme. En een kijkje in haar drukke leven. Duidelijkheid, daar houdt ze van!

Vier jaar geleden kreeg Floor de diagnose Asperger te horen. Op een bepaalde manier vond ze dat fijn: ‘Het was een antwoord op heel veel vragen: waarom gaan dingen bij mij altijd zo? De bekende puzzelstukjes vielen inderdaad op hun plek.’ Langzamerhand krijgt ze steeds meer grip op haar psychische kwetsbaarheid: ‘Het is niet meer zo’n dagelijkse belasting als in het begin.’

Kwetsend

Als ambassadeur heeft Floor een duidelijke boodschap: ‘Kijk naar de persoon tegenover je, niet naar iemands aandoening. Ik word zelf het liefst gezien als Floor. Misschien met mijn bijzonderheden, maar ook met mijn grapjes bijvoorbeeld. Met een psychische kwetsbaarheid is het net alsof er een soort boodschapper voor je uit loopt die over je oordeelt. Zo zei laatst iemand die mij niet zo sociaal vond dat dit natuurlijk door mijn Asperger komt. Dan ben je ineens je aandoening. Terwijl ik er net zo goed kwaliteiten aan ontleen. Ik kan heel duidelijk en concreet zijn. Dat is ook mijn Asperger!’

‘Ik neem geen blad voor de mond’

Floor is altijd vrij open over haar aandoening: ‘Ik vertel vaak dat als ik op een bepaalde manier reageer, het door mijn Asperger kan komen. Ook kan ik inmiddels goed aangeven wat voor mij belangrijk is om te kunnen functioneren.’ Aanvankelijk vond ze dat best lastig. Daarom nam ze een coach in de arm, die haar hielp met enkele aandachtspunten: ‘Ik neem meestal geen blad voor de mond. Dat kan soms kwetsend overkomen terwijl ik dat helemaal niet zo bedoel’, licht ze toe, ‘Mijn coach legde me onder meer uit hoe ik dingen anders kan zeggen.’

Schering en inslag

Floor werkt als woonbegeleider van verstandelijk gehandicapten en als HR-adviseur voor haar eigen organisatie voor bedrijfsfitness. Daarnaast zit ze in het derde jaar van de opleiding psychomotorische therapie. ‘Vorig jaar liep ik enorm aan tegen organisatorische onduidelijkheid binnen de opleiding. We wisten niet of er wel of geen les was, wanneer de tussenuren waren, enzovoorts. Het was echt schering en inslag, heel vervelend. Dat heb ik aangegeven, maar daar is niets mee gedaan. Het was inherent aan dergelijke opleidingen, luidde het antwoord. Ik had er zoveel last van dat ik zelfs twijfelde of ik wel wilde doorgaan. Ik overwoog te switchen naar de masteropleiding waar dit minder speelt. Vervolgens kreeg ik laatst de opmerking dat ze nog steeds niet wisten wat ik ging doen. Dat ik onduidelijk was, maar dat dit misschien bij mijn aandoening hoorde. Dus als zij onduidelijk zijn is het normaal en als ik het ben is het mijn Asperger?! Daarover ga ik nog wel een mail sturen denk ik.’

‘Grappig? Voor wie dan?’

Sociale fraude

Zelfstigma is Floor eveneens niet vreemd. ‘Soms denk ik echt nog dat ik dingen niet kan. Ik vind grote sociale bijeenkomsten heel vervelend, netwerken bijvoorbeeld. Al ben ik er wel heel vaardig in geworden door het gewoon veel te doen. Het kost alleen erg veel energie. Af en toe moet ik gewoon onderkennen dat ik er daarom geen zin in heb. Ik hoef niet alles te kunnen.’

Volgens Floor gaat zelfstigma soms ook hand in hand met zelfbescherming. ‘Af en toe is een beetje overdrijven van je kwetsbaarheid nodig om je grenzen aan te geven bijvoorbeeld’, licht ze toe. ‘Dat voelt dubbel, een beetje als sociale fraude, maar het is soms nodig om begrip te krijgen. Mensen zeggen namelijk dat ze open staan en niet in hokjes denken, maar ze doen het wel!’, ervaart Floor af en toe haar omgeving. Zo zei onlangs een leerkracht op school tegen haar: ‘We krijgen een jongen met Asperger op school en ik moest gelijk aan jou denken, zo grappig!’ ‘Daar moet ik dan echt even over nadenken’, verduidelijkt Floor, ‘Hij had niet eens door hoe onwijs stigmatiserend die opmerking was. Op zo’n moment reduceert iemand je tot je aandoening. En grappig? Voor wie dan?’

lees verder

 

Wil je het als eerste weten als er een nieuw verhaal online is? Meld je aan voor onze maandelijkse nieuwsbrief.

Schrijf je in voor de nieuwsbrief