‘Mijn werk als ervaringsdeskundige geeft mij kracht. Je ziet wat anderen meemaken. Om dan met je eigen ervaring mensen er doorheen te helpen, dat helpt mij ook. Ik vertel mijn verhaal en zie dat het mensen hoop geeft.’ Ambassadeur Jacqueline heeft een veelbewogen leven achter de rug. Nu zet ze zich nu in voor mensen met een psychische kwetsbaarheid en ook jongeren wil ze graag ondersteunen. ‘Zoek iemand die je vertrouwt en vertel je verhaal. Ik heb dat nooit kunnen doen, terwijl het zo belangrijk is.’

De moeder van Jacqueline is psychische ziek en wordt regelmatig opgenomen. ‘Ik was een stil meisje, probeerde mij te verstoppen. Op school werd ik gepest. Mijn moeder was gek. Niemand kwam voor mij op. Leerkrachten vonden me zielig, maar deden niets. Mijn opa en oma konden enkel de zorg voor mij opbrengen en mijn oma was een dominante vrouw die mij en mijn moeder overal bang voor maakte. Ik mocht bijvoorbeeld niet buitenspelen of vriendinnen mee naar huis nemen. Ik speelde veel alleen en deed net of ik onzichtbaar was. Dat doe ik nu nog weleens als het me te moeilijk wordt.’

‘Leerkrachten vonden me zielig, maar deden niets.’

‘Mijn moeder kreeg een vriend waarmee ik niet goed kon opschieten dus ik ging bij een oom en tante wonen, waar mijn oom mij misbruikte. Ondanks dat mensen dit wel konden vermoeden, of zelfs zagen gebeuren, was er niemand voor mij. Ik wist niet wat ik zelf kon doen en was alleen. Later ontmoette mijn moeder een andere man. Dat werd mijn stiefvader. Hij was een schat, maar een zwakke man en alcoholist, gelukkig wel zonder kwade dronk.’

Automatische piloot

‘Toen ik ouder werd, kwam ik in de weerstand. Ik ging weg bij mijn oom en tante en ontmoette een lieve man. Op mijn 21e kreeg ik mijn tweeling, twee jongens. Leven deed ik op de automatische piloot. Ik wist bij God niet wie ik was. Er zijn momenten geweest waarin ik wel zag dat het niet goed ging met me. Ik was zo met mijzelf bezig in die tijd. Ik dronk en rookte bijvoorbeeld veel. Er was een moment waarop ik zag dat de kinderen zichzelf moesten opvoeden. Ik werd daardoor wakker en ben naar de dokter gegaan voor hulp.’

‘Er zijn momenten geweest waarin ik wel zag dat het niet goed ging met me.’

‘Ik moest naar een psychotherapeut. En dat was goed voor me. Deze vrouw begreep mij. Ook dagbehandeling bleek goed te helpen. Ik merkte dat ik een doel moest hebben, iets waar ik naar toe kon werken. Zo is sporten bijvoorbeeld heel belangrijk voor mij. Nu ook, nog steeds. Een van de vrouwen die ik daar ontmoette, ook een cliënt, leerde me dat ik niet altijd alles hoef te relativeren. Ik zei vaak: “Het is nu eenmaal zo”. “Néé!”, zei zij dan. “Wordt nou eens boos, biedt weerstand!” Ze had gelijk. Ik moest dat toen nog leren.’

Naar buiten komen

‘Op latere leeftijd, ik was toen veertig, was er opnieuw een dieptepunt. Ik was die periode na een incident heel angstig. Toen kwam ik terecht in een groep getraumatiseerde vrouwen. Ik wist na deze therapie dat ik meer wilde doen met mijn ervaring. Ik ben in de cliëntenraad gegaan. Vier jaar lang was ik de voorzitter. Later ben ik gaan werken bij RCO de Hoofdzaak, de regionale cliëntenorganisatie. Ik heb cursussen gevolgd, trainingen gedaan en nu geef ik ze zelf en leid ik herstelgroepen. Ondertussen werk ik bij GGZ Noord Holland Noord als ervaringsdeskundige. Nog steeds school ik bij. Ik volg nu bijvoorbeeld een training over autisme.’

‘Ik vertel regelmatig op scholen mijn herstelverhaal. Tegen kinderen zeg ik dan ook vaak dat zij naar buiten moeten komen met hun problemen. Hoe moeilijk dat ook is. Vaak zijn kinderen zo bang. Zoek iemand die je vertrouwt, iemand die wat met je verhaal kan. Een tante oom, opa, oma, moeder van een vriendinnetje. En vertel. Ik heb dat nooit kunnen doen. Dat ik zelf werd misbruikt, hield ik stil. Vandaar dat ik iets wil. Jonge mensen helpen. Ik zie ook hoe ontwrichtend een crisis kan zijn. Ik denk dan vaak; maar hoe gaat het met je kinderen? De aandacht gaat uit naar de ouders, de psychisch zieke. Maar ook kinderen hebben er last van, ik weet dat uit ervaring. Soms kunnen we ook de kinderen helpen. Dan kan mijn collega dat oppakken. Maar als ouders zeggen dat de kinderen niet mogen worden betrokken kunnen we niets. Dat is af en toe moeilijk.’

Stigma ervaringen

Ervaring met stigma heeft Jacqueline helaas ook. Ook nu nog. ‘Er is echt wel taboe om binnen de ggz onder elkaar te vertellen wat er speelt. Ik ben nu ervaringsdeskundige, en mensen zien mij ook als hun collega, maar toch ook als ex-cliënt. Een tijdje geleden stonden er enkele banen op de tocht, maar de banen voor ervaringsdeskundigen waren veilig. Een collega zei: “Ik word maar verslaafd dan hou ik ook mijn baan.” Dan denk ik wel: hoe kijk je tegen ons aan? Ik heb óók gestudeerd voor mijn baan, maar word niet altijd voor vol gezien.’

‘Ik hou van jou. Ik hou van mij. Je betekent iets!’

‘En zelfstigma, ja natuurlijk. Ook dat is mij niet vreemd. Ik probeer nu in mijzelf te geloven. Daar doe ik moeite voor. Ik vind dat moeilijk. Maar ik besef natuurlijk: Je bent zelf zo belangrijk. Daarom kijk ik dagelijks in de spiegel en zeg: ik hou van jou. Ik hou van mij. Je betekent iets! Dat lukt mij de laatste tijd veel beter. Ik sta dan echt in de woonkamer. Ik doe dat gewoon. Op een slechte dag kom ik soms uit bed en trek ik wat oude kleren aan mijn lijf. Dat doet mij dan direct weer denken aan mijn depressie, de tijd waarin ik in mijn joggingbroek en slobbertrui twee pakjes sigaretten rookte en een fles port dronk. En dan denk ik: nee joh, gewoon iets anders aan, hoppa. En dat lukt dan ook. Niet altijd, maar vaak wel. En dan lukt het morgen weer. Dat probeer ik ook over te brengen naar anderen. Goed voor jezelf zorgen dat is belangrijk.’

Liefde

Onlangs heeft er in het leven van Jacqueline een grote verandering plaatsgevonden. “Ik ben 36 jaar samen geweest met een voor mij hele lieve man. Maar we zijn onlangs gescheiden. Waarom? Ik ben eigenlijk gewoon lesbisch. Heb ik natuurlijk altijd wel geweten maar dat was not done bij opa en oma. Dus ik heb altijd gedaan wat van me verlangd werd. Ik duwde het weg. Mijn ex-man was heel lief, en ik vond het erg moeilijk om te gaan. Er was liefde, maar niet de liefde die ik wilde. En dus wilde ik niet ermee doorgaan. Ik zorgde in die tijd voor mijn stiefvader die longkanker had en zag hoe kort het leven kan zijn! Je leeft maar één keer. Ik kies nu voor mij.’

‘Als jullie maar geen ruzie hebben’.

De kinderen zeggen: “Als jullie maar geen ruzie hebben”. Met hen heeft Jacqueline een goede band. Net als met de kleinkinderen. ‘Over vroeger praten we eigenlijk nooit. Nee, daar hebben we het niet over. Ik ben apetrots op ze. En op mijn kleinkinderen ook. Wat een rijkdom. Ook die kleintjes. Ook voor hen vind ik het belangrijk om stigma te bestrijden. En dat moeten we echt met zijn allen doen. We krijgen het misschien nooit voor 100% de wereld uit. Hoe meer we doen, hoe meer het aankomt. En het liefst al op zo’n jong mogelijke leeftijd. Daarmee redden we misschien wel levens.’

1 reactie “‘Zoek iemand die je vertrouwt en vertel je verhaal’

  1. Ik heb uw verslag zojuist gelezen en bewoner uw moed en lef. Ik ben een poosje terug
    gevraagd door iemand om iets te vertellen,via een intervieuw, over mijn geboorteplek;Goirle. Ik durf het niet. In eerste instantie zei ik het toe maar nu durf ik niet. Ik ben enorm gevormd door een zeer triest kinderverleden en nu ben ik 70 jaar en nog altijd
    vechtend tegen het onrecht wat veel kinderen wordt aangedaan. Ik leg dit stukje, van
    mij , aan u voor. U,als ervaringsdeskundige begrijpt wat ik bedoel en dat vind ik heel belangrijk. Ik ga eraan werken om uit mijn podiumangst te komen. Ik weet ook best veel te
    vertellen en help graag andere mensen. Nu ben ik ook nog getroffen door een ongeneeslijke ziekte. Ik woon zelfstandig met 2 katten. Ik ga dit berichtje naar u toesturen en ik wens u oprecht alle goeds toe. Ik hoop dat u aan mij denkt want ik vertoon raakvlakken met wat u heeft mee gemaakt en hoe mooi u bent,nu. Wie weet zien we elkaar nog eens. Dag.lieve groet/ Henny Jansen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *