Stigmatisering is niet alleen iets van anderen. Misschien doe je het zelf ook? Dit gebeurt vaak onbewust. Onze samenleving is doorspekt met stigma.

Hieronder enkele situaties die helpen herkennen hoe jij handelt.

Aangeleerde vooroordelen

Stigmatisering van psychische aandoeningen is verweven in onze hele maatschappij. Zelf ben je misschien ook met bepaalde vooroordelen opgegroeid. Bijvoorbeeld ‘eens verslaafd, altijd verslaafd ‘ of ‘mensen met een psychose zijn agressief’. Je weet dat dit niet voor iedereen geldt. Misschien besef je zelfs dat het een minderheid betreft. Toch kunnen dergelijke ideeën onbewust je gedrag bepalen.

Realistisch beeld

Vooroordelen hebben soms de vorm van verwachtingen die in het beeld sluipen dat jij hebt van je partner, kind, broer of zus, ouder of vriend. Je ziet hoe kwetsbaar diegene kan zijn. Misschien heb je al vaker gezien dat hij niet tegen problemen is opgewassen. Dan is het moeilijk om een realistisch beeld te houden over de eigen kracht van die persoon.

Bescherming bieden

Ouders hebben soms een beschermende houding. Het is moeilijk daarbij het verschil te zien tussen verwachtingen gebaseerd op vooroordelen en realisme. De scheidslijn tussen betuttelen en helpen is dun. Opmerkingen als: ‘Doe maar niet, want dat kan je niet’, zijn goed bedoeld en soms zelfs nodig. Helaas kunnen ze ook herstel remmen en bijdragen aan zelfstigma. Hierin een balans vinden is een enorme uitdaging.