Vanaf haar 3e wordt Vicky misbruikt. Als ze 7 of 8 jaar is, weet ze al dat er iets niet in orde is. Soms denkt ze dat ze gek is en pas veel later valt de term dissociatie. Haar vader en moeder zijn er al heel vroeg niet meer om de opvoeding ter hand te nemen. Als ze 8 is, zorgt ze voor haar jongere zusjes, terwijl de buren een oogje in het zeil houden. Op een dag staat jeugdzorg op de stoep.

Vicky

Ook als ze op de middelbare school zit, wordt ze misbruikt. Ze spreekt er niet over want ze denkt dat het haar eigen schuld is. Op jonge leeftijd verricht ze nachtwerk in een snackbar. Nadat haar moeder helemaal uit beeld is, krijgt ze een flatje toegewezen en wordt ze officieel voogd van haar jongere zusjes.

Om een gedwongen huwelijk te vermijden vlucht Vicky naar Israël. Ze komt in een sekte terecht die naar de VS vertrekt. Tien jaar lang wordt ze ‘de vrouw’ van de voorganger. Ze kan naar Nederland ontsnappen en via de politie komt ze in een blijf-van-mijn-lijf huis.

Het gaat zo goed met haar dat ze meer wil. Ze wil werken, maar een vaste structuur op een vaste werkplek zou haar geen goed doen, dat voelt ze, dat weet ze.

Haar nieuwe partner zorgt voor een stabieler en gelukkiger leven. Therapie en werk in de bejaardenzorg lijken een en ander te versterken. Maar wanneer ze als gevolg van een ernstige depressie denkt dat ze met haar zoontje naar de hemel kan gaan, gaat het weer mis. Ze schrijft het allemaal op in een boek. Dat is meteen een geweldige bijdrage aan haar herstel. Ze besluit voor haar zoontje te kiezen en aan de slag te gaan om zichzelf sterker in het leven te zetten. Ze volgt cursussen, onder andere ‘op eigen kracht vooruit, herstellen doe je zelf’. Na een tijd kan ze zelfs workshops geven. Het gaat zo goed met haar dat ze meer wil. Ze wil werken, maar een vaste structuur op een vaste werkplek zou haar geen goed doen, dat voelt ze, dat weet ze.

Om zoveel mogelijk mensen echt te kunnen helpen besluit ze via een burgerinitiatief Samen Een op te richten. Op haar eigen manier, met haar eigen doelstellingen aan de slag. Samen Een draait en goed ook. Geen woorden maar daden, zonder aanziens des persoons, geen nota’s en congressen, maar gewoon helpen. En ze zou heel graag een cursus in beeldend schilderen willen ontwikkelen. Ze zou mensen dan les kunnen geven in een eigen lokaal en hen via beeldend schilderen helpen om hun emoties een plek te geven.

verder lezen

 

[gravityform id="2" title="true" description="true"]

Vanaf haar 3e wordt Vicky misbruikt. Als ze 7 of 8 jaar is, weet ze al dat er iets niet in orde is. Soms denkt ze dat ze gek is en pas veel later valt de term dissociatie. Haar vader en moeder zijn er al heel vroeg niet meer om de opvoeding ter hand te nemen. Als ze 8 is, zorgt ze voor haar jongere zusjes, terwijl de buren een oogje in het zeil houden. Op een dag staat jeugdzorg op de stoep.

Vicky

Ook als ze op de middelbare school zit, wordt ze misbruikt. Ze spreekt er niet over want ze denkt dat het haar eigen schuld is. Op jonge leeftijd verricht ze nachtwerk in een snackbar. Nadat haar moeder helemaal uit beeld is, krijgt ze een flatje toegewezen en wordt ze officieel voogd van haar jongere zusjes.

Om een gedwongen huwelijk te vermijden vlucht Vicky naar Israël. Ze komt in een sekte terecht die naar de VS vertrekt. Tien jaar lang wordt ze ‘de vrouw’ van de voorganger. Ze kan naar Nederland ontsnappen en via de politie komt ze in een blijf-van-mijn-lijf huis.

Het gaat zo goed met haar dat ze meer wil. Ze wil werken, maar een vaste structuur op een vaste werkplek zou haar geen goed doen, dat voelt ze, dat weet ze.

Haar nieuwe partner zorgt voor een stabieler en gelukkiger leven. Therapie en werk in de bejaardenzorg lijken een en ander te versterken. Maar wanneer ze als gevolg van een ernstige depressie denkt dat ze met haar zoontje naar de hemel kan gaan, gaat het weer mis. Ze schrijft het allemaal op in een boek. Dat is meteen een geweldige bijdrage aan haar herstel. Ze besluit voor haar zoontje te kiezen en aan de slag te gaan om zichzelf sterker in het leven te zetten. Ze volgt cursussen, onder andere ‘op eigen kracht vooruit, herstellen doe je zelf’. Na een tijd kan ze zelfs workshops geven. Het gaat zo goed met haar dat ze meer wil. Ze wil werken, maar een vaste structuur op een vaste werkplek zou haar geen goed doen, dat voelt ze, dat weet ze.

Om zoveel mogelijk mensen echt te kunnen helpen besluit ze via een burgerinitiatief Samen Een op te richten. Op haar eigen manier, met haar eigen doelstellingen aan de slag. Samen Een draait en goed ook. Geen woorden maar daden, zonder aanziens des persoons, geen nota’s en congressen, maar gewoon helpen. En ze zou heel graag een cursus in beeldend schilderen willen ontwikkelen. Ze zou mensen dan les kunnen geven in een eigen lokaal en hen via beeldend schilderen helpen om hun emoties een plek te geven.

verder lezen

 

Schrijf je in voor de nieuwsbrief