Na een reeks van administratieve functies te hebben bekleed, moet Paola de verbinding met de arbeidsmarkt loslaten. Helemaal tegen haar wil en ambitie. Ondanks verwoede pogingen om met kleine urencontracten toch haar kwaliteiten en inzet te kunnen aanbieden, wordt het 15 jaar WAO en therapie.

Het is voor Paola geen vraag: na vrijwilligerswerk bij verschillende organisaties krijgt ze de kans van het RIBW Brabant om haar ervaringen in professionele kwaliteiten om te zetten en mensen die bij RIBW Brabant aankloppen te helpen. Dat doet ze nu alweer een aantal jaren.

Haar droom is dat de samenleving opener gaat denken en praten over psychische klachten.

Haar werkgever heeft haar ruimte gegeven om te blijven herstellen, om te groeien in haar betaalde baan, om dat te doen wat haar meer dan wat dan ook motiveert: zelf weer bijdragen aan het vergroten van kansen van mensen met een psychische kwetsbaarheid, zeker als het gaat om werk en participatie. Dit doet ze onder andere heel praktisch door hierover met de cliënten van het RIBW in gesprek te gaan en samen kansen te creëren om weer werkervaring op te doen.

Haar droom is dat de samenleving opener gaat denken en praten over psychische klachten. Ze wil dat de verdraagzaamheid jegens mensen die niet aan het standaardbeeld voldoen, groter wordt. Ze vraagt aan werkgevers om te kijken naar wat mensen wel kunnen doen, naar hun kwaliteiten en talenten en te kijken naar wat mensen nodig hebben om dit uit te voeren. Ze vraagt aan werkgevers om echt kansen te geven aan mensen die dolgraag willen werken. Ze vraagt aan werkgevers om het verschil te maken.

verder lezen

 

Schrijf je in voor de nieuwsbrief