Hij heeft altijd wel geweten dat hij anders is dan anderen, dat hij moeilijk aansluiting kan maken. Hij wordt hierdoor eigenlijk een Einzelgänger. Hij weet niet hoe hij alles uit zijn hoofd kan krijgen. Cursussen en sessies om iets te verbeteren helpen feitelijk niet. Dat kan ook niet want hij weet niet wat er precies aan de hand is met hem. Zes jaar geleden wordt het stempel ADD dan eindelijk gezet. Hij spreekt kort daarvoor met een collega, die het een en ander bij haar zoon herkent. Zijn zoektocht op internet maakt het duidelijk: ADD. Dat wordt later bevestigd door de deskundige hulpverlener.

Jan Anne aarzelt niet en stapt op zijn werkgever af. Hij vertelt over zijn aandoening, over de extra ruimte die hij soms nodig heeft, en zeker ook over zijn kwaliteiten. Ook zijn directe collega’s worden
door hem op de hoogte gebracht. Men ziet het eerst als een ‘bedrijfsrisico’, maar al snel blijkt er een win-winsituatie te ontstaan.

Jan Anne vindt het wel moeilijk om open te zijn over zijn psychische kwetsbaarheid, maar vooral de gesprekken met en het begrip van zijn directe collega’s zijn een enorme steun. Hij, zijn collega’s en zijn leidinggevenden hebben ervaren dat meer openheid leidt tot meer betrokkenheid en kracht in de organisatie en tot een grotere bijdrage aan het bedrijfsresultaat. Jan Anne bereidt op dit moment een conferentie over psychische aandoeningen op het werk voor.

Iedereen is waardevol als je maar zoekt.

Tegen werkgevers wil hij zeggen: iedereen is waardevol als je maar zoekt. Zijn droom is meer openheid, drempels verlagen, angst wegnemen en onwetendheid verminderen. En dat dan in alle
organisaties en bedrijven in Nederland.

verder lezen

 

Schrijf je in voor de nieuwsbrief