Een persoon met een psychische aandoening die werkloos is, roept meer sociale afstand op dan een persoon met een psychische aandoening die wel werk heeft. Dat is een van de conclusies uit een onderzoek van onderzoeksbureau Mark Bench in opdracht van Kenniscentrum Phrenos.

Het onderzoeksbureau onderzocht de mate van stigmatisering van mensen met een psychische aandoening en de invloed van werk, leeftijd en overlast hierop. Tevens werd bekeken of dit verschilt per type psychische aandoening, waarbij gekeken werd naar depressie en psychose. Aanleiding voor het onderzoek was de recente oprichting van het Kennisconsortium Destigmatisering en sociale inclusie.

Methode

In januari 2018 is een vragenlijst uitgezet onder een representatief panel van de Nederlandse bevolking. De vragenlijst omvatte onder meer een beschrijving van een persoon, ‘Jeroen’, met een depressieve of een psychotische stoornis. Deze beschrijving varieerde op het gebied van leeftijd, het hebben van werk en het veroorzaken van overlast.

Vervolgens werd de sociale afstand tot deze persoon gemeten, middels de Nederlandse vertaling van Social Distance Scale. Deze vragenlijst bestond uit vijf vragen die de gewenste afstand tot ‘Jeroen’ weergaven. De antwoordcategorieën varieerden van 1 tot en met 5 en deze werden gecombineerd tot een totaalscore, die loopt van 5 (weinig sociale afstand) tot en met 25 (veel sociale afstand).

Resultaten

De vragenlijst is ingevuld door 2376 respondenten. Uit de resultaten bleek dat een persoon met een psychische aandoening die werkloos is, meer sociale afstand oproept dan een persoon met een psychische aandoening die werk heeft. Ook overlast leidt tot meer sociale afstand. Leeftijd had geen invloed op sociale afstand. De invloed van werk en overlast was voor een depressie en een psychose gelijk. Wel riep een psychose meer sociale afstand op dan een depressie.

Conclusie

Mensen met een psychische kwetsbaarheid worden minder gestigmatiseerd als ze werk hebben. Bovendien voelen anderen minder afstand als ze geen overlast ervaren. Deze onderzoeksresultaten bieden duidelijke aanknopingspunten voor het ontwikkelen van effectieve destigmatiseringsprogramma’s.

Bron: Kenniscentrum Phrenos